• team

    061. Hotel New York

    Koninginnenhoofd 1, 3072 AD Rotterdam

  • team

    062. De oude Lekbrug bij Vianen

    Vianen

  • team

    063. Le Canard

    Gansstraat 24, 3582 EH Utrecht

  • team

    064. Voormalig politiebureau Wittevrouwen

    Wittevrouwenstraat 44, 3512 CV Utrecht

  • team

    065. Villa Johanna

    Utrechtseweg 9, 3438 AL Nieuwegein

  • team

    066. Statenjacht 'De Utrecht'

    Veilinghaven, Van Zijstweg, Utrecht

  • team

    067. Viaduct Nieuwe Houtenseweg

    Nieuwe Houtenseweg, Utrecht

  • team

    068. Stilleven "Ruth"

    Lofoten 101, 3524 EP UTRECHT

  • team

    069. Het Jongeriuskantoor

    Kanaalweg 64, 3527 KX Utrecht

  • team

    070. Louis Hartlooper Complex

    Locatie: Tolsteegbrug 1, 3511 ZN Utrecht

  • team

    071. Oosterspoorbaan

    Grens Gansstraat & Koningsweg

  • team

    072. Mobach Keramiek

    Kanaalweg 24, 3526 KM Utrecht

  • team

    073. Winkel van Sinkel

    Oudegracht 158, 3511 AZ Utrecht

  • team

    074. Catch Utrecht

    Domstraat 11, 3512 JA Utrecht

  • team

    075. Villa Jongerius

    Kanaalweg 64, 3527 KX Utrecht

061. Hotel New York

Koninginnenhoofd 1, 3072 AD Rotterdam

Het Hotel New York op de Wilhelminapier in Rotterdam is een hotel, gevestigd in het voormalige directiegebouw van de Holland-Amerika Lijn (H.A.L.). Het hotel werd geopend in 1993.

Ten tijde van de opening was het de eerste nieuwe onderneming die zich, gedurfd, vestigde op de Kop van Zuid, de centrumuitbreiding op de zuidoever van de Maas. Pas toen de Erasmusbrug in 1996 geopend werd, kreeg het hotel een korte verbinding met de binnenstad. Wel is het hotel sinds de opening een station voor een reguliere watertaxi. Sinds 1997 is er ook een metrostation in de buurt, station Wilhelminaplein.

Bron: Wikipedia

(Op 28 oktober ging ik met mijn vrouw naar de fototentoonstelling van Chas Gerritsen, die model stond voor de oorlogsfotograaf in Apocalypse Nog. Daarna lunchen in hotel New York. Na afloop een foto gemaakt voor deze tekening.)

Tekening van een foto

062. De oude Lekbrug bij Vianen

De oude Lekbrug bij Vianen is een voormalige boogbrug over de Lek bij Vianen bij Rijnkilometer 951,700. Deze werd op 26 mei 1936 geopend en was tot 2003 onderdeel van de Rijksweg A2. Sinds de opening van de naastliggende tweede Jan Blankenbrug in 2004 is de boogbrug afgesloten voor al het verkeer.

Op zondagavond 21 november 2021 verwijderde Rijkswaterstaat de 5000 ton wegende en 30 meter hoge stalen boogbrug. Via een ponton werd de brug afgevoerd. Nu wordt de constructie in 17 dagen ontmanteld.

Bron: Wikipedia en Autovisie

Tekening van een foto

063. Le Canard

Gansstraat 24, 3582 EH Utrecht

Een verrassend glas wijn, mooie gerechten en een gastvrij onthaal in een warme ambiance. Le Canard – Bar Bistrot à Vins in de Gansstraat is een stukje Parijs in Utrecht.

Le Canard is niet alleen een wijnbar en -bistro, maar ook een winkel op internet. De wijnen die u bij ons drinkt, kunt u via de webwinkel bestellen om thuis te laten bezorgen. Of kom gewoon even bij ons langs. Wij organiseren ook wijnproeverijen.

Linda Spruijt, nicht van mijn zwager, is gastvrouw en Rob Midavaine kok.

Bron: bistrolecanard.nl

Tekening naar een foto

064. Voormalig politiebureau Wittevrouwen

Wittevrouwenstraat 44, 3512 CV Utrecht

Wittevrouwenstraat 44 is een rijksmonument in de stad Utrecht en bekend als voormalig politiebureau Wittevrouwen. Het pand heeft twee bouwlagen met zadeldak evenwijdig aan de Wittevrouwenstraat,[1] bekroond met een torentje met klok.

Na de sloop van de Wittevrouwenpoort werd in 1858 naar een ontwerp in neoclassicistische stijl van de stadsarchitect C.A. Boll van Buuren het commiezenhuis gebouwd. In het klokhuis werd de Odulfusklok geplaatst, die eerder in de Salvatorkerk en de Wittevrouwenpoort hing.[2] Het pand diende als wachthuis en kantoor der stedelijke belastingen maar verloor die functie reeds in 1865. In 1860 is het politiebureau er bij ingetrokken.

Aanvankelijk woonde boven het accijnshuis de portier. Tot 1870 was het bovenhuis verhuurd aan diverse families. De bovenwoning werd in 1870 verhuurd aan Mr A.G.J. Baron van Taets van Amerongen, onder andere buitengewoon kamerheer des Konings, daarvoor het gezin van A.G.J. Taets van Amerongen (*1806 A’dam), majoor commandant der schutterij. Tussen 1912 en 1928 heeft professor mr. J.C. Naber (hoogleraar in het Romeinse recht en zijn geschiedenis (Haarlem 1858-Utrecht 1950) er met zijn gezin gewoond. Daarna deden pensionhouders hun intrede. In 1962 zat korte tijd naaimachinehandel A.K. Richel boven het politiebureau.

Het bureau van politie breidde na 1965 uit naar het achterliggende gebouw van de voormalige Willem I kazerne, tot die tijd was Wittevrouwenkade 1 in gebruik bij het kadaster. Nadat de politiepost eind jaren 1980 sloot, werd het in gebruik genomen door een advocatenkantoor.[3]. De gemeente Utrecht was tot enkele jaren geleden eigenaar van het pand en diende dagelijks het uurwerk op te winden. Het pand is nu in handen van de familie Ran, en zowel het uurwerk als het luiden van klok Odulphus zijn nu elektrisch bediend.

Het pand bevindt zich op de kruising Wittevrouwenkade, Biltstraat, Lucasbolwerk en Wittevrouwenstraat nabij gevangenis Wolvenplein en Wittevrouwensingel.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

065. Villa Johanna

Villa Johanna is een rijksmonumentaal woonhuis in de Nederlandse gemeente Nieuwegein.

De villa is omstreeks 1930 gebouwd in Jutphaas naar ontwerp van de architect Willem Maas. Volgens de opdracht- en naamgeefster, Johanna van Bentum, was ook Gerrit Rietveld betrokken bij het ontwerp. Het huis bevat onder meer vensters met glas in lood waarvan het ontwerp aan Piet Mondriaan wordt toegeschreven. Zowel de betrokkenheid van Gerrit Rietveld als van Piet Mondriaan is wel onderzocht maar nooit volledig vast komen te staan. Duidelijk is wel dat de glas in lood vensters de kenmerken hebben van De Stijl.

Medio jaren tachtig van de 20e eeuw is Villa Johanna grondig gerestaureerd waarbij het funderingsplan gewijzigd is en het huis gedeeltelijk onderheid is. Begin 21e eeuw heeft verdere renovatie plaatsgevonden om het als woonhuis beter aan hedendaagse eisen van modern comfort te laten voldoen.

In 2002 is de villa erkend als rijksmonument o.a. vanwege de architectuurhistorische waarde maar ook vanwege het karakteristieke gebruik van witgepleisterde gevels en stalen kozijnen.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

066. Statenjacht 'De Utrecht'

Het Statenjacht 'De Utrecht' of het Utrechts Statenjacht is een historische reconstructie van een statenjacht zoals dat oorspronkelijk zou zijn gebouwd in 1746. Het schip is tussen 1998 en 2003 in vijfenhalf jaar tijd door scheepsbouwers en beeldsnijders in het kader van een scholings- en werkgelegenheidsproject in de stad Utrecht gebouwd, waarbij zo veel mogelijk gebruik is gemaakt van de oorspronkelijke materialen en bouwmethoden. Voor de bouw is ongeveer 300 m3 eikenhout gebruikt, afkomstig uit bossen in Denemarken die 200 jaar geleden met Hollandse eikels zijn aangeplant. Het schip ligt van april tot november in Volendam, 's winters in de Veilinghaven aan de Van Zijstweg in Utrecht.

Bron: Wikipedia

067. Viaduct Nieuwe Houtenseweg

Viaduct Nieuwe Houtenseweg is een viaduct gelegen over de rijksweg A27 tussen knooppunt Rijnsweerd en knooppunt Lunetten te Utrecht. De 141 meter lange verkeersbrug vormt een verbinding met de bestaande Nieuwe Houtenseweg waarvan de ene kant begint bij de Oude Mereveldseweg en eindigt bij de Furkabaan in de wijk Lunetten. Het dek is uit zeven delen opgebouwd en is eerder al op de bouwlocatie aan de staalconstructie gekoppeld. De afgemonteerde constructie is vervolgens in zijn geheel over de snelweg A27 geplaatst.

De enorme gewichtsbesparing was richtinggevend in de keuze voor een dek van composiet, in hybride met de staalconstructie. Ook de veel hogere levensduur en het onderhoudsvrije karakter van het dek speelden mee. Het viaduct werd gebouwd in opdracht van ProRail, Heijmans was hoofdaannemer.

Bron: Wikipedia en fibercore-europe.com

Tekening naar een foto

068. Stilleven "Ruth"

Stilleven met schilderij van Tilly Moes, koperen vaas, schilderij van G. Brackman en een postzegeldoosje op een ladenkast.

Locatie: Lofoten 101, 3524 EP Utrecht

069. Jongeriuskantoor

Het voormalig Jongerius Hoofdkantoor was de werkplek van Jan Jongerius, samen met zo’n 90 andere kantoor medewerkers. Destijds waren de ruimtes van het ‘Jan Jongerius Hoofdkantoor’ verdeeld in verschillende afdelingen zoals een afdeling voor de boekhouding, er stond een tekentafel, een directiekantoor en een showroom! Nu kunnen er tot 150 personen in theateropstelling en 300 personen verdeeld over alle zalen.

Bron: villajongerius.nl

Locatie: Kanaalweg 64, 3527 KX Utrecht

Tekening naar een foto van villajongerius.nl

070. Louis Hardloper Complex

Het Louis Hartlooper Complex (LHC) is een filmtheater, cultuurcentrum én horecagelegenheid in de stad Utrecht in Nederland.

Filmmaker en bioscoopeigenaar Jos Stelling nam het initiatief tot dit filmtheater dat hij vernoemde naar acteur en filmexplicateur Louis Hartlooper, een bekend en kleurrijk persoon uit de Utrechtse filmgeschiedenis (filmexplicateur in Bioscoopsalon Vreeburg en de Rembrandtbioscoop). Het LHC heeft vergader- en tentoonstellingruimte, een restaurant, café, salon, terras en vijf filmzalen voor onder andere arthouse, wereldcinema en klassiekers. Het LHC bevindt zich in de binnenstad van Utrecht.

LHC is gevestigd in een voormalig politiebureau. Het complex is een rijksmonument in de stijl van de Amsterdamse School, ontworpen door de Utrechtse stadsarchitect Johannes Izak Planjer. Planjer ontwierp het gebouw tegelijk met de naastgelegen brug met kademuur en tramhalte.[1] In 1995 is in het poortgedeelte een driedimensionale gevelsteen geplaatst van Stef Stokhof de Jong getiteld D' Oude Tollesteegh-poort (zie Tekening 040).

In 2001 gaf de gemeente Utrecht toelating om het oude politiegebouw te transformeren tot een groot filmtheater. Jos Stelling had al enige ervaring gezien zijn in 1978 geopende filmtheater Springhaver. Voor het realiseren van filmzalen was een grondige verbouwing noodzakelijk. Zo moesten er twee bioscoopzalen ingepast worden, terwijl aan de structuur van het pand niets veranderd mocht worden vanwege de monumentenstatus. Voor de verbouwing van het pand is geen beroep gedaan op subsidies. Het pand werd gekocht en de verbouwing begon al twee jaar later. De zalen zijn op de binnenplaats gebouwd, deels onder de grond, omdat men gebonden was aan een maximumhoogte. Op 22 juli 2004 werd het eerste publiek verwelkomd. De officiële opening was op 5 september 2004 door Louis Hartlooper jr., de zoon van acteur en explicateur Louis Hartlooper.Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Tolsteegbrug 1, 3511 ZN Utrecht

071. Oosterspoorbaan

Over de Oosterspoorbaan

New York heeft de High Line, Utrecht Oost heeft de Oosterspoorbaan. Wat ooit een drukke goederenspoorlijn was dwars door onze wijk, is sinds 2017 dankzij inspanningen van bewoners in Abstede een langgerekt park met fiets- en wandelpad. Onlangs is ook het zuidelijke gedeelte van de Oosterspoorbaan officieel geopend voor wandelaars. Je kunt nu een mooi wandelrondje maken: loop vanaf de Abstederdijk over de Oosterspoorbaan richting de Koningsweg, steek bij het (gesloten) Pieter Baancentrum over en vervolg je de route via het zuidelijke deel van de Oosterspoorbaan en het wandelpad over de monumentale begraafplaats Kovelswade. Sinds kort kun je aan het eind langs het spoor onder de Waterlinieweg door, om via de landweggetjes Rijndijk en Galgenwaardsepad naar de Krommerijn te lopen. Via het oude jaagpad langs het water wandel je vervolgens naar de Oosterspoorbaan. Een rondje van vier kilometer dwars door het oude hoveniersgebied van Utrecht en de schootsvelden van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Bovendien loop je door prachtige natuur!

Bron: Oostersoorbaan.nl

Tekening naar een foto

072. Mobach Keramiek

Mobach Keramiek is een aardewerkfabriek in de Nederlandse stad Utrecht die eind 19e eeuw werd opgericht. Het is vooral bekend van de kunstzinnige hoogstaande keramieken die het sindsdien maakt.

Het bedrijf werd in 1895 in Utrecht als de Utrechtsche Pottenfabriek opgericht door de uit een Friese pottenbakkersfamilie stammende Klaas Jaan Mobach. Diverse generaties hebben het vervolgens voortgezet. Het proces van de vervaardiging van keramiek is in de loop der geschiedenis vrijwel gelijk gebleven. Hierbij wordt het aardewerk in kleine serie of als unica gedraaid of handmatig opgebouwd uit kleirollen of -platen, waarna het geglazuurd wordt. Met name de manshoge plantbakken en -vazen zijn bekende keramiekprodukten van Mobach. Piet Klaarhamer en Gerrit Rietveld ontwierpen een aantal vazen.

Het uit 1913 daterende fabrieksgebouw aan de Kanaalweg langs het Merwedekanaal, tezamen met drie bijbehorende arbeiderswoningen, hebben de status van rijksmonument. Een deel van de collectie is op die locatie ondergebracht in een museum dat eenmaal per jaar open is.

Aan de Oudegracht 198 voerde de familie Mobach sinds 1910 tevens een winkel waar ze hun keramieken verkochten. De winkel werd in 1970 overgenomen door een andere eigenaar en in 1975 verhuisd naar de Choorstraat. Onder de noemer Mobach was het een speciaalzaak in vormgevingsartikelen die daar tot 2014 bestond.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

073. Winkel van Sinkel

De Winkel van Sinkel in Utrecht is van oorsprong een Nederlandse winkel, gebouwd tussen 1837 en 1839 en gevestigd op Oudegracht 158. Het bedrijf Winkel van Sinkel begon als een stoffenzaak in Amsterdam, waaruit na uitbreiding het eerste warenhuis ontstond. Het latere winkelgebouw in de stad Utrecht zou echter de naam echt vestigen. Deze winkel was namelijk nog een stuk uitgebreider en breder in assortiment dan de oorspronkelijke winkel in Amsterdam. Winkel van Sinkel is een algemene term geworden voor winkels waar van alles te koop is.

AMSTERDAM

In de eerste helft van de negentiende eeuw waren er opvallend veel Duitse stoffenhandelaren die hun heil in Nederland zochten. Handelslieden als Clemens en August Brenninkmeyer (C&A), Cloppenburg (P&C) en Kreymborg kwamen vanuit Oldenburg of Westfalen naar Nederland, waar zij als eenvoudige marskramers begonnen en later gerenommeerde bedrijven vestigden.

Op 22 april 1822 begon Anton Sinkel, die in 1785 geboren werd in het Duitse Cloppenburg, een manufacturenwinkel op de Nieuwendijk 174-176. Al spoedig daarna kocht hij de tegenoverliggende panden Nieuwendijk 175-177. Op nummer 174 vestigde hij een grote stoffenzaak, op 176 een herenatelier, op 175 een afdeling woninginrichting voor particulieren en op 177 een herenpaskamer en een lakenwinkel. Sinkel breidde weldra zijn zaak uit door de aankoop van het pand Damrak 63 te Amsterdam, waarin hij een woninginrichting voor bedrijven en grote herenhuizen opende, en een pand in de Kalverstraat in Amsterdam. In 1826 opende hij een filiaal aan de Nieuwestad in Leeuwarden, daarna op de Grotemarkt te Rotterdam en al spoedig volgde de winkel op de Botermarkt in Leiden. Het filiaal in Leeuwarden werd in 1891 gesloten.

UTRECHT

Op 1 mei 1824 kocht Sinkel te Utrecht het huis genaamd het houten been, ook bekend onder de naam Blijdenstein, aan de Oudegracht. Hij verbouwde het pand tot winkelhuis en gaf het in beheer aan Albertus Maseland.

Op 15 maart 1834 kocht hij de panden van het voormalige Sint-Barbara- en Sint-Laurensgasthuis en de twee huizen die tussen dit gebouw en zijn winkel in stonden (en enkele kelders) aan de Oudegracht. Het gasthuisgebouw strekte zich uit van de Oudegracht tot aan de Neude. Ook op de Neude had hij al 2 huizen gekocht. Hij was van plan na het slopen van dit pand en aangrenzende panden, hier een groot warenhuis te laten bouwen. Toen de bouw op zich liet wachten, klaagde men over het gat op de Oudegracht. De gemeenteraad maande Sinkel tot spoed of anders het terrein zowel aan de grachtzijde als aan de Neude met een muur af te zetten. De Oudegracht in Utrecht ging open op 6 mei 1839.

Ontwerper van het nieuwe pand aan de Oudegracht en van het koetshuis aan de Vinkenburgstraat was de Rotterdamse stadsarchitect Pieter Adams. Ten behoeve van het gebouw van de Winkel van Sinkel in Utrecht had Sinkel vermoedelijk in Engeland het idee opgedaan om de voorgevel te sieren met zuilen in de vorm van kariatiden (vrouwenbeelden). Deze vier zware, gietijzeren beelden waren in Engeland gegoten en werden spottend de Britsche hoeren genoemd. Toen de bouw eindelijk begon, trok deze voorgevel daarom sterk de aandacht. Bij de aanvoer van de beelden, hetgeen per schuit gebeurde, ging overigens iets mis. Tijdens het ophijsen van een der beelden op 9 september 1837 brak het bovenste gedeelte van de stadskraan aan de werf af en viel met beeld en al in het water. De stadskraan was hierdoor zo beschadigd dat besloten werd hem af te breken. Tot op de dag van vandaag is op de werf voor de Winkel van Sinkel nog aangegeven waar deze kraan heeft gestaan. Van deze gebeurtenis is toen zoals gebruikelijk in die tijd een spotvers gemaakt om het verhaal door te kunnen vertellen:

Had reeds het Instrument
Van ouds genaamd de kraan
Ten dienste dezer stad
Twee eeuwen lang bestaan
Maar moest, schoon sterk genoeg
Om half Schiedam te ligten
Voor een gegoten beeld
In deze dagen zwichten
O, kinderen van de kraan
Wat werk hebt gij begonnen
Zie nu, een Britsche hoer
Heeft kraantje overwonnen

Hoe het beeld uiteindelijk weer uit het water is gekomen vertelt het verhaal niet. Behalve de vier kariatiden zijn op de gevel trouwens nog vier gietijzeren figuren geplaatst als symbolen voor de koophandel, de voorzichtigheid, de zeevaart en de hoop.

Op 6 mei 1839 werd de Winkel van Sinkel geopend. Hoewel het in de eerste plaats een manufacturenzaak was zonder zelfbediening, wordt de winkel wel gezien als het eerste warenhuis van Nederland en er was dan ook van alles te koop. Sinkel heeft als reclame-uiting toen het welbekende versje bedacht:

In de Winkel van Sinkel
Is alles te koop.
Daar kan men krijgen:
Mandjes met vijgen,
Doosjes pommade,
Flesjes orgeade,
Hoeden en petten
En damescorsetten
Drop om te snoepen
En pillen om te poepen

Na het overlijden van Sinkel in Amsterdam op 22 januari 1848 nam een medewerker, Anton Povel, de zaak over. De firma Sinkel hield in 1912 op te bestaan, nadat het pand in 1898 was opgekocht door Vlaer en Kol. Deze laatste firma ging in 1977 op in de Amrobank.

Tegenwoordig staat het pand bekend als "Cultureel Culinair Warenhuis". Naast een functie als grand café-restaurant kan er in de weekenden gedanst worden tijdens de clubavonden en is er elke tweede zondag van de maand een tangomatinee en de overige zondagen een salsafeest. Ook vinden er regelmatig culturele activiteiten plaats, bijvoorbeeld tijdens de Culturele Zondagen.

Het pand van Sinkel op Nieuwendijk 174-176 in Amsterdam is tegenwoordig heel toepasselijk in gebruik als vestiging van de HEMA. Op diverse plaatsen in Nederland kan men de benaming Winkel van Sinkel nog tegenkomen. In Hoogkarspel bijvoorbeeld is het de naam van een doe-het-zelfzaak.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto van Ron van der Rijst

074. Catch Utrecht

Op de Domstraat is een grote kunstgalerie en winkel van 1200 m2, waar behalve 1000 originele kunstwerken ook zo'n 25.000 posters en 6000 verschillende wens- en postkaarten worden verkocht. In onze collectie posters vindt u, naast hedendaagse posters, ook originele (vintage) filmposters en vintage zwart-wit en cult posters.

Of u nu op zoek bent naar een originele Corneille, een grappige verjaardagskaart, een klassieke filmposter of een oude gravure van het Domplein: bij Catch kunt u het vinden. Catch is een wereld van beelden. Zowel modern als nostalgisch. Altijd is er wat nieuws te zien. Kaarten, zeefdrukken, giclées, posters, schilderijen, oude gravures en staatsieportretten.

Door Roel van de Brink van Catch ben ik mij gaan ontwikkelen tot Domstad Rudie. Ik ben hem grote dank verschuldigd, wat aanleiding was voor deze tekening.

Bron: Catch-online.nl

Tekening naar een foto

001. Vismarkt en Domtoren

De Vismarkt is een straat langs de Oudegracht, die loopt van de Stadhuisbrug tot aan de Maartensbrug. Rond 1200 werd vis verhandeld op deze oudste markt van Utrecht.

De 112,32 meter hoge Domtoren is de hoogste kerktoren van Nederland, het hoogste gebouw van Utrecht en hoort bij de vanaf 1254 gebouwde Domkerk, gewijd aan Sint Maarten.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Vismarkt, Utrecht

002. Leedenberch

In 1591 gebouwd voor Gilles van Leedenberch, raadspensionaris van de Staten van Utrecht en nauw bondgenoot van Johan van Oldenbarnevelt (Bron: Wikipedia). Het werd ingrijpend verbouwd en daarna in gebruik genomen door de Utrechtse Hypotheekbank in 1900, daarna ABN AMRO, de Universiteit Utrecht in 1992, het Centrum voor Conflictstudies tot 2012, de particuliere Hogeschool Geesteswetenschappen tot 2017 en daarna het e-commercebedrijf Channable. (Bron: Wikipedia)

De tekening vindt zijn oorsprong in een fout, omdat ik dacht Hestia (Drift 19) te tekenen.

Tekening naar een foto

Locatie: Drift 17, 3512 BR Utrecht

003. Academiegebouw

Het Academiegebouw aan het Domplein is het hart en het gezicht van de Universiteit Utrecht. De Aula is het oudste deel van het pand en dateert uit 1462. In 1579 werd hier de Unie van Utrecht ondertekend, die beschouwd wordt als het begin van de Nederlandse staat. Tegenwoordig wordt het gebruikt voor academische plechtigheden zoals diploma-uitreikingen, promoties en oraties en is het een huis voor debat, lezing en conferentie. Jaarlijks trekt het Academiegebouw tussen de honderd- en tweehonderdduizend bezoekers.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Domplein 29, 3512 JE Utrecht.

004. Pracht

Oorspronkelijk helemaal van hout, aan de zijkant is dit nog zichtbaar. Vermoedelijk het enige vakwerkhuis van Utrecht, mogelijk nog uit de veertiende eeuw stammend. In de zeventiende eeuw werd de voorkant versteend en in de achttiende eeuw kreeg het de huidige klokgevel. Een stedenbouwkundige riep ooit dat het een schandaal was dat dit kleine huisje nog niet gesloopt was, omdat het niet paste tussen al die zoveel hogere gebouwen. Grondig gerestaureerd in 1976 waarbij de huidige winkelpui ontstond. Sinds 2006 vind je hier sierradenwinkel Pracht.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Oudegracht 133, 3511 AH Utrecht.

005. Veritas

De Kromme Nieuwegracht stond voorheen ook wel bekend als de Regenboog van St. Pieter. De woning is gebouwd in 1450. Sinds 1934 is hier de sociëteit van Collegium Studiosorum Veritas gevestigd, oorspronkelijk een subvereniging van het Utrechts Studenten Corps. Later maakte de vereniging zich los van het USC en werd de grootste studentenvereniging van Utrecht. De sociëteit wordt door leden ‘Eigen huis’ genoemd.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Kromme Nieuwegracht 54, 3512 HK Utrecht

006. PhRM

Het gebouw werd in 1898 ontworpen door de architect August Heinrich Zinsmeier en in 1900 gebouwd. Het wordt meestal aangeduid met Placet hic Requiescere Musis, het behaagt de musen hier te rusten, of ‘de kroeg’ of het gele kasteel. Het lijkt zowel kwa indeling als strakke vormgeving op de beurs van Berlage en heeft Jugendstil-achtige elementen. In 1933 werd, na een uitgebreide verbouwing, het nog steeds unieke Corpsmuseum op de zolder geopend. Op 23 april 1901 werd het officieel geopend als sociëteitsgebouw van het Utrechtsch Studenten Corps. Het werd in de tweede wereldoorlog door de Duitsers gevorderd en als hoofdkwartier gebruikt. Een gedeelte van de bunker die ze bouwden is nu nog onderdeel van discotheek Woolloomooloo van het USC.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Janskerkhof 14, 3512 BL Utrecht.

007. PhRM raam

Het gebouw werd in 1898 ontworpen door de architect August Heinrich Zinsmeier en in 1900 gebouwd. Het wordt meestal aangeduid met Placet hic Requiescere Musis, het behaagt de musen hier te rusten, of ‘de kroeg’ of het gele kasteel. Het lijkt zowel kwa indeling als strakke vormgeving op de beurs van Berlage en heeft Jugendstil-achtige elementen. In 1933 werd, na een uitgebreide verbouwing, het nog steeds unieke Corpsmuseum op de zolder geopend. Op 23 april 1901 werd het officieel geopend als sociëteitsgebouw van het Utrechtsch Studenten Corps. Het werd in de tweede wereldoorlog door de Duitsers gevorderd en als hoofdkwartier gebruikt. Een gedeelte van de bunker die ze bouwden is nu nog onderdeel van discotheek Woolloomooloo van het USC.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Janskerkhof 14, 3512 BL Utrecht

008. Hestia

Het huis stamt uit het begin van de zeventiende eeuw, toen het eigendom was van Adriaen van den Burch, griffier van het hof van Utrecht en dichter en zijn echtgenote Cornelia Schrijvers. Het heeft een uitgebreide, goed beschreven historie. Tot 1890 heette het Drift Wijk H no. 616. In 1930 werd het eigendom van U.V.S.V. vanwege de enorme groei die de vereniging doormaakte. Tegenwoordig Hestia genaamd, naar de Godin van Huis en Haard. De eerste tekening naar een foto op hoge kwaliteit (Nikon D7000, 13 mm, f/8, 1/2500 sec, ISO 1600).

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Drift 19, 3512 BR Utrecht

009. Oostbroek

Bloemrijke graslanden tussen oud loofbos, moerassen en een kloostertuin. Landgoed Oostbroek vormt een oase aan rust tussen de drukte van de A28 en het UMC Utrecht. Hier kunt u ontsnappen aan de drukte van alledag. Het landgoed is uitermate geschikt voor een korte wandeling of picknick in het gras. Dat het landgoed een lange historie kent, is te zien aan de parkachtige inrichting, dikke oude bomen en het statige landhuis (van de website van het Utrechts Landschap), het geboortehuis van Ella, mijn vrouw.

Tekening naar een foto

Locatie: Bunnikseweg 39, 3732 HV, De Bilt

010. IBB

Het IBB is een studentencomplex aan de Ina Boudier-Bakkerlaan in de wijk ‘Oost’ in Utrecht, de hoofdstad van de Nederlandse provincie Utrecht.
Er zijn zo’n 1300 kamers in huizen van acht tot vijftien bewoners, waar huiskamer, keuken en badkamer gedeeld worden. Daarnaast zijn er enkele zelfstandige woningen. Gebouwd eind jaren 60 is het het oudste studentencomplex van de stad. Hoewel de meeste kamers maar zo’n 12 m² groot zijn en het
complex inmiddels op leeftijd is, is het nog steeds populair bij studenten.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Ina Boudier-Bakkerlaan, 3582 XE, Utrecht

011. Crypte van de Pieterskerk

De Pieterskerk is een van de oudste kerken van de Nederlandse stad Utrecht. In 1039 werd begonnen met de bouw ervan en op 1 mei 1048 werd de Pieterskerk door bisschop Bernold ingewijd, hoewel de – niet meer bestaande – westtorens waarschijnlijk pas een eeuw later gereed kwamen.
In de Crypte van de Pieterskerk is een columbarium ingericht. Daar kan een urn of een asbus worden geplaatst voor een periode van 20 jaar. Elk jaar vindt op de eerste zondag in november om 16.00 uur een bijeenkomst plaats voor de nabestaanden en andere belangstellenden. Deze bijeenkomst vindt plaats in de kerkzaal en daarna kan er in de crypte een kaarsje worden aangestoken.

1e tekening naar een foto uit de Pieter Saenredam hommage-reeks

Locatie: Pieterskerkhof 5, 3512 JR, Utrecht

012. Jacobikerk

Driebeukige hallenkerk met toren in de (voormalige) volksbuurt Wijk C.

De Jacobikerk werd gesticht in het tweede kwart van de 12de eeuw aan de zuidoever van de Vecht, een zijtak van de Rijn, in een dorpje van schuitenvoerders en kooplui. Deze nederzetting werd in 1122 binnen de omwalling van de stad opgenomen toen Utrecht stadsrechten kreeg. In 1173 wordt de kerk voor het eerst genoemd.

De Jacobikerk dankt haar naam aan de apostel Jacobus de Meerdere, een van de apostelen van Jezus. Hij zou kort na Jezus' dood naar Spanje zijn gegaan om daar het geloof te verkondigen. Hij keerde terug naar Jeruzalem waar hij onthoofd werd op bevel van koning Herodes (Handelingen 12: 2). Nadat zijn stoffelijk overschot in het noorden van Spanje (nabij Santiago de Compostela) was gevonden, reisden veel pelgrims daarheen langs de zogenaamde "wegen van Sint Jacob". Aan een van deze wegen lag ook de Jacobikerk. Bij hun terugkeer uit Spanje droegen de pelgrims schelpen van het strand van Compostela op hun hoed. Deze pelgrims- of Sint Jacobsschelp diende als herkenning voor hen die op pelgrimstocht waren geweest. Voorstellingen van deze schelp zijn op verschillende plaatsen in de kerk te vinden, zoals bijvoorbeeld als windwijzer op de toren, en op grafstenen in de kerk.

Met de bouw van de huidige kerk werd aan het einde van de 13de eeuw begonnen. De kerk is in de Middeleeuwen diverse keren veranderd, vernieuwd en uitgebreid. In de 15e eeuw kreeg zij haar huidige vorm. In 1580 werd de uitoefening van de katholieke godsdienst in Utrecht verboden en werd de Jacobikerk een protestantse kerk. Na de Reformatie is het interieur sterk veranderd. De huidige indeling kwam tot stand na de restauratie van 1978. De kerk is in gebruik bij de Protestantse Kerk in Nederland.

Bron: relikwi.nl

2e tekening naar een foto uit de Pieter Saenredam hommage-reeks

Locatie: St. Jacobsstraat 171, 3511 BP Utrecht

013. Rietveld Schröderhuis

Het Rietveld Schröderhuis is een door Gerrit Rietveld in 1923-1924 ontworpen woonhuis in de stad Utrecht. Het huis is volledig uitgevoerd volgens de ideeën van de kunstbeweging De Stijl. Rietveld ontwierp het huis voor Truus Schröder-Schräder, die er van januari 1925 tot haar dood in 1985 heeft gewoond. Het huis bevindt zich op het adres Prins Hendriklaan 50 in de buurt Wilhelminapark en is te bezichtigen via een rondleiding. Het staat sinds 2000 op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.

Bron: Wikipedia

Locatie: Prins Hendriklaan 50, 3583 EP Utrecht

Tekening naar een foto

014. Watertoren Heuveloord

De watertoren tussen het Heuveloord en de Vaartsche Rijn aan de Jutfaseweg in Tolsteeg is gebouwd tussen 1906 en 1907 en is 37 meter hoog. Het was de derde toren van de Utrechtse Waterleiding Maatschappij.

De toren werd exact op de gemeentegrens met Jutphaas geplaatst en was alleen voor het Utrechtse stadsdeel bestemd. Hoograven kreeg pas in 1931 een aansluiting. De toren is in dezelfde neo-Hollandse renaissance-stijl gebouwd als de watertoren aan de Lauwerhof. De toren heeft een enigszins taps toelopende ronde vorm. De uitkragende reservoirombouw leverde vroeger veel kritiek op. In de volksmond werden deze watertorens ook wel denigrerend ‘waterhoofdjes’ genoemd.

In 1977 werd bij een renovatie de ommanteling en het dak van het reservoir vervangen. De romp en het reservoir werden bekleed met blauwe, grijze en witte Luxalon sandwichpanelen, waardoor het uiterlijk van de toren drastisch gewijzigd werd. Bij een restauratie in 1996 heeft men de toren zijn oorspronkelijke uiterlijk terug gegeven, er is daarbij zo veel als mogelijk gebruikgemaakt van oorspronkelijke materialen. De toren is een prominent herkenningspunt voor de Utrechtse wijk Zuid en speciaal voor de buurt Tolsteeg.

Sinds oktober 2015 is een restaurant gevestigd in de twee bovenste verdiepingen van de toren. Op de begane grond is een café met een terras.

Gemengde techniek naar een foto

015. Schrijvende geleerde

Beeldje van de schrijvende kanunnik, gehuld in een pelsmanteltje en gezeten op een driepotige gotische stoel, op een fontein. Rondom de schaal staat de tekst:

hoc exornata est academia mvnere abvrre
foederis antiqvi qvae manebvsqve memor

Tot voor kort stond deze aandachtig schrijvende monnik ook wel bekend als 'de lezende monnik'. Deze onjuiste benaming ontstond doordat Wstinc al kort na de onthulling van het beeld, en later wellicht zelfs nog een tweede keer, door vandalen van zijn pen en pennenkoker is beroofd. In 2004 was het 750 jaar geleden dat de eerste steen voor de Dom en de Pandhof werd gelegd. Dit vormde een mooie aanleiding voor de Universiteit Utrecht om het beeldje van de monnik weer in oude glorie te laten herstellen. De Utrechtse edelsmid/ontwerper Willem Noyons kreeg opdracht de kanunnik weer van zijn middeleeuws schrijfgerei te voorzien. Hij kon daarvoor gebruik maken van een foto in het archief Brom, bewaard in het Katholiek Documentatie Centrum te Nijmegen.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Pandhof aan het Domplein, 3512 AZ Utrecht

016. Zadelstraat en Domtoren

De Zadelstraat is een straat in het centrum van de Nederlandse stad Utrecht. Deze straat loopt van de Mariaplaats tot de Maartensbrug waarna de Servetstraat en het Domplein beginnen.

Men vermoedt dat op de plaats waar deze straat nu ligt de Romeinse weg over de gracht richting het voormalige castellum Traiectum op het Domplein liep. Deze fotogenieke straat met groots uitzicht op de Domtoren is vermoedelijk ook de eerste steenstraat van het land. Al in 1165 wordt bij een schenking deze straat beschreven als platea suburbana, straat onder de burcht, een oude duiding naar het Romeinse castellum dat vanaf de vroege middeleeuwen uitgroeide tot de burcht Trecht. Met het verkrijgen van stadsrechten in 1122, werd de stad zelf omwald en verdween de militaire functie van de burcht. In 1196 heet de Zadelstraat via Lapidea, Steenweg. De huidige Steenweg, die 100 meter noordelijker ligt, werd begin 14e eeuw beschreven als de Nieuwe Steenweg. De naam Zadelstraat duikt in 1330 op en wijst op de hier woonachtige zadelmakers. Deze benaming zou beklijven en de Nieuwe Steenweg zou voortaan Steenweg gaan heten.

De klinkers die tot 2016 in de rijbaan van deze straat lagen, waren geen echte klinkers maar asfalt met daarin een profiel gedrukt zodat het lijkt op klinkers. Voordeel hiervan was dat de onderhoudskosten veel lager zijn en dat de geluidsbelasting duidelijk lager is. In 2016 is de weg nieuw bestraat, met smalle stoepen en een rijbaan van ongelijkmatige breedte, zodat een shared space is ontstaan.

De 112,32 meter hoge Domtoren is de hoogste kerktoren van Nederland, het hoogste gebouw van Utrecht en hoort bij de vanaf 1254 gebouwde Domkerk, gewijd aan Sint Maarten.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Zadelstraat, Utrecht

017. Stilleven van een druk leven

Memorabilia van mijn carrière in de ICT / beurswereld. Klok van Amex Options (nu NYSE American), koop- en verkoopglas van de Amsterdamse Effectenbeurs (nu Euronext NL), medaille van de Sydney stock exchange (nu ASX) en briefopener + inktvloeier van MeesPierson (nu ABNAmro).

Tekening naar een foto

Locatie: Lofoten 101, 3524 EP Utrecht

018. Woolloomooloo

Woolloomooloo, ook bekend als Hare Majesteits Eerste Discobar of de Woo, is een discotheek gelegen aan het Janskerkhof 14 in Utrecht. De discotheek is eigendom van het Utrechtsch Studenten Corps (USC) en wordt geëxploiteerd door leden van deze vereniging. Woolloomooloo is vijf dagen per week geopend voor iedereen met een collegekaart. Woolloomooloo, ook bekend als Hare Majesteits Eerste Discobar of de Woo, is een discotheek gelegen aan het Janskerkhof 14 in Utrecht. De discotheek is eigendom van het Utrechtsch Studenten Corps (USC) en wordt geëxploiteerd door leden van deze vereniging. Woolloomooloo is vijf dagen per week geopend voor iedereen met een collegekaart.

Bron: Wikipedia

Tekening van een foto

Locatie: Janskerkhof 14, 3512 BL Utrecht

019. Utrecht Centraal

Het station is het belangrijkste knooppunt van spoorlijnen in Nederland en is mede daardoor in oppervlakte en reizigersaantallen het grootste station van Nederland. In 2011 zijn de werkzaamheden aan het nieuwe station begonnen. Deze namen vijf jaar in beslag.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Stationshal 305, 3511CE Utrecht

020. Hoog Catharijne vanaf de singel

Hoog Catharijne is een grotendeels overdekt winkel-, kantoor- en woningcomplex, deels vallend in de binnenstad van Utrecht. Het loopt vanaf het Stationsplein, naar het Vredenburg en biedt onderdak aan honderden winkels, zalen, kantoren en woningen.

De Catharijnesingel is een straat en een singel in de binnenstad van Utrecht, die langs het noordelijke deel van de Stadsbuitengracht loopt vanaf het Ledig Erf en Westerkade tot het Smakkelaarsveld waarin hij overgaat.

Sinds 2021 loopt de Catharijnesingel weer onder Hoog Catharijne door.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Hoog Catharijne, Utrecht

021. De Kiefhoek

Woonwijk De Kiefhoek in de wijk Feijenoord in Rotterdam is ontworpen door architect J.J.P. Oud en gebouwd in de jaren 1925-1930. Oud ontwierp de wijk volgens het principe van het Nieuwe Bouwen. Nu is het een internationaal bekend monument, en staat het op een mondiale lijst van duizend belangrijkste gebouwen uit de twintigste eeuw. Het is één van de belangrijkste cultuurhistorische voorbeelden op het gebied van volkshuisvesting en stedenbouw in Nederland.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto van Ossip van Duivenbode

Locatie: De Kiefhoek, Rotterdam

022. “The way we were”

Doet me denken aan keukens bij ons thuis: gasfornuis, -geiser, afdruiprek, “natuurstenen” aanrecht, snijbonenmolen, slagroomklopper en petroleum stelletje. Ik kan de runderlappen zo ruiken.

Tekening naar een foto van Adelheid Vermaat

Locatie: Van Eesteren Museum, Noordzijde 31, 1064 GV Amsterdam

023. Koningin Máxima

Alleen haar prachtige Zuid-Amerikaanse ogen.

Tekening naar een foto

024. Het gele kasteel

Het gebouw werd in 1898 ontworpen door de architect August Heinrich Zinsmeier en in 1900 gebouwd. Het wordt meestal aangeduid met Placet hic Requiescere Musis, het behaagt de musen hier te rusten, of ‘de kroeg’ of het gele kasteel. Het lijkt zowel kwa indeling als strakke vormgeving op de beurs van Berlage en heeft Jugendstil-achtige elementen. In 1933 werd, na een uitgebreide verbouwing, het nog steeds unieke Corpsmuseum op de zolder geopend. Op 23 april 1901 werd het officieel geopend als sociëteitsgebouw van het Utrechtsch Studenten Corps. Het werd in de tweede wereldoorlog door de Duitsers gevorderd en als hoofdkwartier gebruikt. Een gedeelte van de bunker die ze bouwden is nu nog onderdeel van discotheek Woolloomooloo van het USC.

Bron: Wikipedia

Tekening van een foto

Locatie: Janskerkhof 14, 3512 BL Utrecht

025. Blauwe reiger

Ardea cinerea Linnaeus 1758. Eng. grey heron. Ned. blauwe reiger.
Latijn cinereus betekende askleurig, ook wel: grijs. De blauwe reiger is dus een ‘askleurige’, een vogel met de grijze kleur van de as van een sigaar (Latijn cinis: as). Naar de blauwgrijze bovenkant is hij in vele talen benoemd, hoewel in oudere namen vaker naar het grijze dan naar het blauwe. In Nederland was er in 1363 grauwe reyger. Belon 1555 had Frans heron cendré: askleurige reiger, en heron gris. Gesner 1555 schrijft dat hij vaak alleen ‘reiger’ wordt genoemd, maar dat soms ‘grauw’ en ‘blauw’ worden toegevoegd (“aut cinereae coeruleaeque cognomen adijcitur”, p.205). ‘De Duitsers noemen hem grauwer reiger en blauwer reiger’. Gesner zelf noemt hem ardea cinerea, een naam die via Ray 1694 bij Linnaeus terechtkomt. De nadruk op grijs is terecht: de bovenkant is eerder grijs dan blauw, bovendien maakt de vogel vaak algeheel een grijze indruk, in het bijzonder bij grijs weer. Maar grijs doet ook tekort aan de rest van de kleuren, zeker in de lente.
‘Asgrijze reiger’ gaat via Plinius terug op Aristoteles. Deze had Grieks erodios pellos, 'loodkleurige', dus donkergrijze reiger (voor erodios zie bij ardea). Gezien de kleur kon ook de kwak, nycticorax nycticorax, maar Aristoteles schrijft dat hij overdag actief is: de kwak jaagt vooral ’s nachts.

Bron: WNVE.nl

Tekening naar een foto

026. Geertekerkhof

Het Geertekerkhof is een straat in de binnenstad van de Nederlandse stad Utrecht. Het Geertekerkhof loopt vanaf Springweg tot de Pelmolenweg.
Het Geertekerkhof zelf is een eeuwenoude straat met een rijke geschiedenis. Aan het Geertekerkhof 23 staat de monumentale Geertekerk uit de 13e eeuw. Een van de andere monumentale panden op het Geertekerkhof staat op nummer 2, de 18e-eeuwse waterpomp heeft eenzelfde waardering. Het monumentale hoekpand aan de Springweg heeft een pothuis. Aan het Geertekerkhof 12 en 13 zat Schwager met een historisch merk van fietsen en motorfietsen. Het was een Nederlandse fabriek die gevestigd was in Utrecht en die in 1903 bezig was met de ontwikkeling van een motorfiets met een eigen motorblok.
Naar de Geertekerk zijn ook andere straten en dergelijke vernoemd in de nabije omgeving. Zo is er het Kleine Geertekerkhof. Het Geertebolwerk ligt in het verlengde van de Pelmolenweg; hoewel de naam misschien anders doet vermoeden heeft hier geen bolwerk in de vorm van een militaire verdediging gelegen. De Geertestraat komt uit op de Springweg en het Geertekerkhof plus de Geertebrug.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Geertekerkhof, Utrecht

027. Tommie

Kwam als Beagle-puppie en verliet ons na 16,5 jaar als vierde kind.

Tekening naar een foto

Locatie: Lofoten 101, 3524 EP Utrecht

028. Geertekerk

De Geertekerk is een kerk in de #Domstad, mijn geliefde #Utrecht. In de Middeleeuwen was het een van de vier parochiekerken in die stad, en wel de kleinste en de jongste, gewijd aan de heilige Gertrudis van Nijvel. Het eerste gebouw verrees op een terrein buiten de omwalling, maar tussen 1248 en 1259 werd de kerk overgebracht binnen de stadsmuren. Sindsdien hebben nog vele verbouwingen plaatsgevonden: het koor en dwarsschip dateren uit de veertiende eeuw, de schipzijbeuken van rond 1400. Waarschijnlijk is de toren het oudst bewaarde gedeelte (dertiende eeuw).

Na de Hervorming was de Geertekerk achtereenvolgens in gebruik als Hervormde kerk, stal, kazerne, magazijn en van 1814 tot 1930 weer als Hervormde kerk. Als gevolg van een overstroming van de Rijn werden in 1855 honderden inwoners van Veenendaal tijdelijk in de kerk ondergebracht. Eind jaren 1940 bevond de Geertekerk zich in ruïneuze toestand: het dak was geheel verdwenen en bomen groeiden in de kerkruimte. Nadat zij door de Remonstrantse Broederschap was aangekocht, werd het gebouw van 1954 tot 1956 geheel gerestaureerd. De uiterst sobere Geertekerk heeft een bijna dorps karakter.

De Geertekerk heeft sinds de restauratie een bijzonder goede akkoestiek. Voor veel orkesten en ensebles is deze kerk een geliefde plek om op te treden.

In 2015 zijn er aanpassingen aan het interieur gedaan, zoals grote glazen wanden. Sinds 2017 wordt de Geertekerk ook gebruikt voor congressen, vergaderingen en andere evenementen. Heirloom - Venues of Utrecht[1] is de huidige exploitant van de Geertekerk.

Bron: Wikipedia

3e tekening naar een foto uit de Pieter Saenredam hommage-reeks

Locatie: Geertekerkhof 23, 3511 XC Utrecht

029. Stadion Galgenwaard

Voetbalstadion in de Domstad, mijn geliefde Utrecht. Sinds 1970 de thuishaven van betaaldvoetbalclub FC Utrecht is. Het stadion, dat aan het begin van de 21e eeuw een grote renovatie heeft ondergaan, heeft een capaciteit van 23.750 toeschouwers.

Ik ging ruim 60 jaar geleden al naar Stadion Galgenwaard met mijn vader, die met trots zijn gele kanariespeld droeg.

Tekening naar een foto van Angeliek de Jonge

Locatie: Herculesplein 241, 3584 AA Utrecht

030. Haven Honfleur

Honfleur is een plaats in Frankrijk. Het ligt in Normandië, op de zuidelijke oever van de monding van de Seine tegenover Le Havre. Daar komt de Seine in het Kanaal uit.

Honfleur is bekend om zijn schilderachtige haven, gekenmerkt door huizen met voorgevels bedekt met leien. Het is dikwijls geschilderd, door Gustave Courbet, Eugène Boudin, Claude Monet en Johan Barthold Jongkind. De Sainte-Catherinekerk, waarvan de klokkentoren van het hoofdgebouw is gescheiden, is de grootste houten kerk in Frankrijk.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Honfleur, Frankrijk

031. Pharmacie Notre Dame

Boulogne-sur-Mer (Nederlands, verouderd: Bonen of Beunen) is een stad in het Franse departement Pas-de-Calais, in regio Hauts-de-France. Boulogne ligt op de Opaalkust aan het Nauw van Calais, met zicht op de Engelse kust. De stad ligt aan de monding van de Liane.
Boulogne is de grootste vissershaven van Frankrijk. Eeuwenlang was het een van de voornaamste havens voor passagierstransport naar Groot-Brittannië, maar de komst van de Kanaaltunnel heeft daar een einde aan gemaakt. De laatste veerdiensten naar Dover zijn in 2010 stopgezet.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: 38 Rue de Lille, 62200 Boulogne-sur-Mer

032. Le Phare, Honfleur

Honfleur is een plaats in Frankrijk. Het ligt in Normandië, op de zuidelijke oever van de monding van de Seine tegenover Le Havre. Daar komt de Seine in het Kanaal uit.

Honfleur is bekend om zijn schilderachtige haven, gekenmerkt door huizen met voorgevels bedekt met leien. Het is dikwijls geschilderd, door Gustave Courbet, Eugène Boudin, Claude Monet en Johan Barthold Jongkind. De Sainte-Catherinekerk, waarvan de klokkentoren van het hoofdgebouw is gescheiden, is de grootste houten kerk in Frankrijk.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Honfleur, Frankrijk

033. Snackbar Maandag

Volgens eigen website de gezelligste snackbar in Hoograven.

Tekening naar een foto

Locatie: Detmoldstraat 37A, 3523 GB Utrecht

034. Broodhuis

Vanaf 1618 stond op deze plek in wat destijds de Jufferstraat heette, verborgen achter de huizenrij, een doopsgezinde (schuil)kerk. Nadat deze kerk verhuisde naar een pand aan de Oudegracht werd de schuilkerk in 1792 in gebruik genomen als synagoge. In 1848 vond een grote verbouwing plaats en in 1925 werden de woonhuizen, die de synagoge van de straat afschermden, afgebroken. Vervolgens werd in 1926 een nieuw synagogecomplex gebouwd met een grote sjoel (binnen de muren van de oude synagoge), een hulpsjoel, ritueel bad, twee klaslokalen, vergaderruimtes, kantoren en woningen voor de secretaris en conciërge. Architect Harry Elte maakte hiervoor een ontwerp in de stijl van de Amsterdamse School. Elte moest echter concessies doen waardoor het exterieur invloeden bevat van Berlage en het neoclassicisme. Het interieur is gebouwd in art-decostijl. Opvallend is een grote kroonluchtermet 106 gloeilampen en aan de onderkant een dubbele davidsster. De synagoge bevat verder een aron hakodesj met Thorarollen, bima en glas-in-loodramen. De joodse vrouwenvereniging schonk een klok in bijpassende stijl.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd in de synagoge brand gesticht, die weinig schade aanrichtte. Later werd de synagoge door de bezetter verzegeld maar een deel van het complex bleef in gebruik als noodsynagoge. In 1981 verkocht de klein geworden Utrechtse orthodox-joodse gemeente de grote zaal van de synagoge aan een meubelhandelaar, die later failliet ging. De ruimte kwam leeg te staan en verloederde. In 1983 kocht de Stichting Zending en Opwekking de synagogezaal. Vrijwilligers brachten het pand zoveel mogelijk terug in oude staat. De oorspronkelijke banken werden gered uit een pakhuis in Amsterdam. Sindsdien staat het gebouw bekend als het Broodhuis. In 1989 werd het een gemeentelijk monument.

Bron: Wikipedia

4e tekening naar een foto uit de Pieter Saenredam hommage-reeks

Locatie: Springweg 162, 3511 VZ Utrecht

035. Doopsgezinde kerk

De Doopsgezinde kerk "Vermaning" in de Nederlandse stad Utrecht is gelegen aan de Oudegracht. Zij kwam in 1773 tot stand door een grondige verbouwing van een middeleeuws grachtenpand onder leiding van de Haarlemse bouwmeester Willem de Haan. Tot dan toe hadden de doopsgezinden gebruikgemaakt van een gebouw aan de Springweg. De nieuwe voorgevel aan de Oudegracht leek meer te wijzen op een statig herenhuis dan op een kerk. Dit was wenselijk omdat de doopsgezinden in die tijd slechts getolereerd werden.

Evenals de gevel is het eenvoudige interieur van de kleine zaalkerk uitgevoerd in een strenge Lodewijk XVI-stijl. Een deel van het achttiende-eeuwe meubilair is bewaard gebleven. De merkwaardige gele vensters dateren uit 1922, het orgel van de firma Bätz met een kast in neo-rococostijl is in 1870 gebouwd. De voorganger van het huidige orgel bevindt zich tegenwoordig in de Vredeskerk in Katwijk aan Zee.

Bron: Wikipedia

5e tekening naar een foto uit de Pieter Saenredam hommage-reeks

Locatie: Oudegracht 270, 3511 NV Utrecht

036. Ella

Ella van den Berg-van Kippersluis. Geboren 14-5-1953 te de Bilt. We zijn getrouwd op 20 februari 1974 en hebben drie kinderen, Eva, Peter en Paul. Een schoonzoon Jurrit en twee kleinkinderen Roos en Saar. Deze tekening is naar een foto uit september 2018, toen we gezellig en heerlijk in het zonnetje hebben geluncht in het Pakhuus te Oudeschild, Texel.

Tekening naar een foto

Locatie: Oudeschild, Texel

037. Achter de Dom

Achter de Dom is een straat in het centrum van de Nederlandse stad Utrecht. De straat loopt direct aan de oostzijde van de Domkerk en verbindt de Voetiusstraat met de Pausdambrug. Rond 1400 lag ze op de immuniteit van Oudmunster. Een voormalige straatnaam voor het zuidelijke deel van de straat is Domtrans. In de eerste helft van de 17de eeuw werd dit deel verbreed.

Aan de Achter de Dom bevinden zich vandaag de dag diverse rijksmonumenten waaronder op nummer 7 een laatmiddeleeuws claustraal huis van het kapittel van de Dom of dat van Oudmunster. In de bestrating van Achter de Dom zijn de contouren zichtbaar gemaakt van het Romeinse fort Traiectum, in de middeleeuwen de burcht Trecht.

In deze straat bevond zich van 1964 tot 1990 Museum Hedendaagse Kunst-Utrecht, dat geleid werd onder Wouter Kotte en tot ver buiten de stadsgrenzen bekendheid verwierf.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Achter de Dom, Utrecht

038. Ledig Erf

Het Ledig Erf is een straat in de Nederlandse stad Utrecht. Ze ligt direct ten zuiden van het centrum en loopt over een afstand van zo'n 100 meter langs de Stadsbuitengracht tussen de Vaartscherijnbrug en de Krommerijnbrug.

Het Ledig Erf kent een eeuwenoude geschiedenis. Vanuit de middeleeuwen lag ze direct buiten de Tolsteegpoorten in het voorstadje Tolsteeg. Onder meer aardewerkindustrie vestigde zich in die tijd hier. Verkeerstechnisch is het Ledig Erf en directe omgeving in de loop der eeuwen op diverse manieren gebruikt. Op nummer 5 bevond zich een 17e-eeuws, rijksmonumentaal veerhuis[1], dat stamde uit de tijd dat de Vaartsche Rijn die hier begint nog een belangrijke scheepvaartroute was; het is in 2007 gesloopt. Over land liep in de 20e eeuw tramlijn 1 over het Ledig Erf; een overgebleven rijksmonumentaal wachthuisje resteert daar nog van.[2] Vanaf 1928 tot circa 1970 lag er een rotonde op het Ledig Erf. Vandaag de dag maken verschillende verkeersdeelnemers in beide richtingen druk gebruik van de straat.

In het brugwachtershuis van de Vaartscherijnbrug bevindt zich het Bruggenmuseum dat zeer beperkt te bezoeken is. Men wil daarnaast nogal eens het Ledig Erf als straat verwarren met de nabije, maar binnen de singel gelegen, Tolsteegbarrière.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Ledig Erf, Utrecht

039. Paushuize

Paushuize, gebouwd aan het begin van de zestiende eeuw, is een belangrijk monumentaal pand in de Nederlandse stad Utrecht. Het is gelegen aan het Pausdam in de historische binnenstad van Utrecht, op de hoek van de Kromme Nieuwegracht en Achter Sint Pieter. Sinds 2012 wordt Paushuize gebruikt als locatie voor huwelijken, vergaderingen, congressen en evenementen. Heirloom - Venues of Utrecht is de huidige exploitant.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Kromme Nieuwegracht 49, Utrecht

040. D' Oude Tollesteeghpoort

Gevelsteen van het Louis Hardloper Complex

De Tolsteegpoorten waren vanaf de middeleeuwen een van de vier toegangen via stadspoorten tot de stad Utrecht. De Tolsteegpoorten bevonden zich tegenover elkaar gelegen op de plek waar de Oudegracht zuidelijk in de verdedigingsgracht uitmondde, waar heden de Tolsteegbarrière zich bevindt.

De Tolsteegpoorten waren nagenoeg gelijk qua plattegrond. Van buiten de stad werd de oostelijke of westelijke Tolsteegpoort bereikt via een stenen brug met een houten beweegbaar bruggedeelte. Over de brug volgden de voorpoort, die uit twee ronde stenen torens bestond, en de hoofdpoort.

De bemanning van de stadspoorten voor de bewaking en verdediging van de toegang tot de stad over land en via het water geschiedde destijds door gildeleden die boven de Tolsteegpoorten een verwarmd wachtlokaal en de Bijlhouwerstoren hadden. De oostelijke Tolsteegpoort, vanwege de kleur ook wel de Rode Toren genoemd, fungeerde daarbij als stadsgevangenis.

Rond 1550 werden de Tolsteegpoorten afgebroken en vervangen door een enkele stadspoort. Deze Tolsteegpoort werd, samen met de Weerd- en Catharijnepoort, rond 1845 afgebroken. De Wittevrouwenpoort werd als laatste rond 1858 gesloopt.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Tolsteegbrug 1, 3511 ZN Utrecht

041. Prinsenstraat 18

Gewoond vanaf 30 april 1952, toen ik op Koninginnedag geboren werd, tot 14 december 1953.

Gelegen in Utrecht ligt dit karakteristieke appartement in de Prinsenstraat. Het appartement heeft een woonoppervlakte van 65 m2 en is gebouwd in 1920.
Hip wonen in Utrecht. Dat kan goed in deze buurt. Prinsenstraat 18 is gelegen in de buurt Oudwijk. De buurt heeft naar verhouding veel jonge inwoners van tussen de 25 en 44 jaar. Verder is het een betrekkelijk rustige buurt gekeken naar de bevolkingsdichtheid.
De woning is goed bereikbaar met veel voorzieningen in de buurt. Gesitueerd op fietsafstand van het centrum van Utrecht, loopafstand van een supermarkt en loopafstand van een treinstation. Daarnaast is de dichtstbijzijnde uitvalsweg in de nabije omgeving op slechts 4 minuten rijden.

Bron: Huispedia

Tekening naar een foto

Locatie: Prinsenstraat 18, 3561 JS Utrecht

042. Hofstraat 9

Gewoond van 14 december 1953 - 14 november 1957.

Gelegen in Utrecht ligt deze prachtige en ruime eengezinswoning in de Hofstraat. De woning heeft een woonoppervlakte van 118 m2 en bevindt zich op een perceel met een oppervlakte van 94 m2. De woning is gebouwd in 1900 en heeft een energielabel F.

Stijlvol wonen in Utrecht. Dat kan goed in deze buurt. Hofstraat 9 is gelegen in de buurt Oudwijk. De buurt heeft naar verhouding veel jonge inwoners van tussen de 25 en 44 jaar. Verder is het een betrekkelijk rustige buurt gekeken naar de bevolkingsdichtheid.

De woning is redelijk tot goed bereikbaar met veel voorzieningen in de buurt. Gesitueerd op fietsafstand van het centrum van Utrecht, loopafstand van een supermarkt en loopafstand van een treinstation. Daarnaast is de dichtstbijzijnde uitvalsweg in de nabije omgeving op slechts 4 minuten rijden.

Indeling: de woning bestaat uit vijf kamers waarvan drie slaapkamers. Daarnaast is er een badkamer en een apart toilet te vinden in de woning.

Bron: Huispedia

Tekening naar een foto

Locatie: Hofstraat 9, 3581 TV Utrecht

043. Saffierlaan 65

Gewoond van 14 november 1957 - 14 december 1964.

Gelegen in Utrecht ligt deze karakteristieke woning aan de Saffierlaan. De woning heeft een woonoppervlakte van 92 m2 en bevindt zich op een perceel met een oppervlakte van 129 m2. De woning is gebouwd in 1957.

Stijlvol wonen in Utrecht. Dat kan goed in deze buurt. Saffierlaan 65 is gelegen in de buurt Tolsteeg en Rotsoord. De buurt heeft naar verhouding veel jonge inwoners van tussen de 25 en 44 jaar. Verder is het een betrekkelijk rustige buurt gekeken naar de bevolkingsdichtheid.

De woning is redelijk tot goed bereikbaar met veel voorzieningen in de buurt. Gesitueerd op fietsafstand van het centrum van Utrecht, loopafstand van een supermarkt en loopafstand van een treinstation. Daarnaast is de dichtstbijzijnde uitvalsweg in de nabije omgeving op slechts 4 minuten rijden.

Bron: Huispedia

Tekening naar een foto

Locatie: Saffierlaan 65, 3524 RB Utrecht

044. Julianaweg 221

Gewoond van 14 december 1964 - 3 september 1968.

Gelegen in Utrecht ligt deze bijzondere en ruime eengezinswoning aan de Julianaweg. De woning heeft een woonoppervlakte van 109 m2 en bevindt zich op een perceel met een oppervlakte van 117 m2. De woning is gebouwd in 1931 en heeft een energielabel E.

Uniek wonen in Utrecht. Dat kan goed in deze buurt. Julianaweg 221 is gelegen in de buurt Oud Hoograven-Zuid. Dit is een kindvriendelijke buurt met relatief veel gezinnen. De buurt heeft naar verhouding veel jonge inwoners van tussen de 25 en 44 jaar. Verder is het een betrekkelijk rustige buurt gekeken naar de bevolkingsdichtheid.

De woning is goed bereikbaar met veel voorzieningen in de buurt. Gesitueerd op fietsafstand van het centrum van Utrecht, loopafstand van een supermarkt. Daarnaast is de dichtstbijzijnde uitvalsweg in de nabije omgeving op slechts 2 minuten rijden.

Indeling: de woning bestaat uit zes kamers waarvan vier slaapkamers. Daarnaast is er een badkamer en een apart toilet te vinden in de woning.

Bron: Huispedia

Tekening naar een foto

Locatie: Julianaweg 221, 3525 VE Utrecht

045. Schonauwensingel 12

Gewoond van 3 september 1968 - 17 december 1969.

Gelegen in Utrecht ligt dit bijzondere en ruime appartement aan de Schonauwensingel. Het appartement heeft een woonoppervlakte van 105 m2, is gebouwd in 1956 en heeft een energielabel C.

Hip wonen in Utrecht. Dat kan goed in deze buurt. Schonauwensingel 12 is gelegen in de buurt Nieuw Hoograven-Noord. De buurt heeft naar verhouding veel jonge inwoners van tussen de 25 en 44 jaar. Verder is het een betrekkelijk rustige buurt gekeken naar de bevolkingsdichtheid.

De woning is goed bereikbaar met veel voorzieningen in de buurt. Gesitueerd op fietsafstand van het centrum van Utrecht, loopafstand van een supermarkt. Daarnaast is de dichtstbijzijnde uitvalsweg in de nabije omgeving op slechts 2 minuten rijden.

Bron: Huispedia

Tekening naar een foto

Locatie: Schonauwensingel 12, 3523 JG Utrecht

046. Teherandreef 5

Gewoond van 17 december 1969 - 28 januari 1971.

Gelegen in Utrecht ligt deze bijzondere en ruime woning aan de Teherandreef. De woning heeft een woonoppervlakte van 118 m2 en bevindt zich op een perceel met een oppervlakte van 160 m2. De woning is gebouwd in 1969 en heeft een energielabel D.

Uniek wonen in Utrecht. Dat kan goed in deze buurt. Teherandreef 5 is gelegen in de buurt Tigrisdreef en omgeving. Dit is een kindvriendelijke buurt met relatief veel gezinnen. De buurt heeft naar verhouding veel jonge inwoners van tussen de 25 en 44 jaar. Verder is het een betrekkelijk rustige buurt gekeken naar de bevolkingsdichtheid.

De woning is redelijk tot goed bereikbaar met veel voorzieningen in de buurt. Gesitueerd op fietsafstand van het centrum van Utrecht, loopafstand van een supermarkt. Daarnaast is de dichtstbijzijnde uitvalsweg in de nabije omgeving op slechts 6 minuten rijden.

Bron: Huispedia

Tekening naar een foto

Locatie: Teherandreef 5, 3564 XB Utrecht

047. Weerdsingel WZ 19

Gewoond van 28 januari 1971 - 4 februari 1974.

Gelegen in Utrecht ligt deze prachtige en ruime woning aan de Weerdsingel W.Z. De woning heeft een woonoppervlakte van 145 m2 en bevindt zich op een perceel met een oppervlakte van 185 m2. De woning is gebouwd in 1915 en heeft een energielabel G.

Leuk wonen in Utrecht. Dat kan goed in deze buurt. Weerdsingel W.Z. 19 is gelegen in de buurt Pijlsweerd-Zuid. De buurt heeft naar verhouding veel jonge inwoners van tussen de 25 en 44 jaar. Verder is het een betrekkelijk rustige buurt gekeken naar de bevolkingsdichtheid.

De woning is goed bereikbaar met veel voorzieningen in de buurt. Gesitueerd op loopafstand van het centrum van Utrecht, loopafstand van een supermarkt en loopafstand van een treinstation. Daarnaast is de dichtstbijzijnde uitvalsweg in de nabije omgeving op slechts 6 minuten rijden.

Bron: Huispedia

Tekening naar een foto

Locatie: Weerdsingel WZ 19, 3513 BB Utrecht

048. Zonstraat 94

Gewoond van 4 februari 1974 - 2 augustus 1979.

Gelegen in Utrecht ligt deze fraaie woning in de Zonstraat. De woning heeft een woonoppervlakte van 63 m2 en bevindt zich op een perceel met een oppervlakte van 78 m2. De woning is gebouwd in 1926 en heeft een energielabel E.

Uniek wonen in Utrecht. Dat kan goed in deze buurt. Zonstraat 106 is gelegen in de buurt Oudwijk. De buurt heeft naar verhouding veel jonge inwoners van tussen de 25 en 44 jaar. Verder is het een betrekkelijk rustige buurt gekeken naar de bevolkingsdichtheid.

De woning is goed bereikbaar met veel voorzieningen in de buurt. Gesitueerd op fietsafstand van het centrum van Utrecht, loopafstand van een supermarkt en loopafstand van een treinstation. Daarnaast is de dichtstbijzijnde uitvalsweg in de nabije omgeving op slechts 4 minuten rijden.

(Zonstraat 94 is afgebroken. Ik heb Zonstraat 106, lijkend op ons huis, gebruikt.)

Bron: Huispedia

Tekening naar een foto

Locatie: Zonstraat 94, 3581 MV Utrecht

049. Lofoten 101

Gewoond van 2 augustus 1979 - heden.

Gelegen in Utrecht ligt deze prachtige en ruime woning aan de Lofoten. De woning heeft een woonoppervlakte van 134 m2 en bevindt zich op een perceel met een oppervlakte van 155 m2. De woning is gebouwd in 1979.

Hip wonen in Utrecht. Dat kan goed in deze buurt. Lofoten 101 is gelegen in de buurt Lunetten-Zuid. Dit is een kindvriendelijke buurt met relatief veel gezinnen. De buurt heeft naar verhouding veel jonge inwoners van tussen de 25 en 44 jaar. Verder is het een betrekkelijk rustige buurt gekeken naar de bevolkingsdichtheid.

De woning is goed bereikbaar met veel voorzieningen in de buurt. Gesitueerd op fietsafstand van het centrum van Utrecht, loopafstand van een supermarkt. Daarnaast is de dichtstbijzijnde uitvalsweg in de nabije omgeving op slechts 1 minuten rijden.

Bron: Huispedia

Tekening naar een foto

Locatie: Lofoten 101, 3524 EP Utrecht

050. Stadsschouwburg Utrecht

De Stadsschouwburg is het grootste theatergebouw van de Nederlandse stad Utrecht. Het in 1937 door de bekende architect Willem Dudok ontworpen gebouw staat op het Lucasbolwerk, aan de rand van de Utrechtse binnenstad. Het werd geopend op 3 september 1941 en herbergde het restaurant Esplanade (met balkonterras). Het gebouw werd omstreeks 2009 erkend als rijksmonument na nominatie in 2007 op de Top 100 Nederlandse monumenten 1940-1958.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Lucasbolwerk 24, 3512 EJ Utrecht

051. Begraafplaats Soestbergen

De Gansstraat in de Nederlandse stad Utrecht is een lange straat die door de Watervogelbuurt loopt. Tevens is het de officieuze hoofdstraat. De straat heeft de afgelopen jaren vernieuwing en sloop ondergaan.

De Gansstraat begint bij het Ledig Erf en gaat vandaar in oost-zuidoostelijke richting, op enige afstand van de Kromme Rijn. Na de voormalige spoorwegovergang met de Oosterspoorbaan gaat de straat over in de Koningsweg.

De Gansstraat is een historische uitvalsweg vanuit de binnenstad. Net als het Absteder Zandpad (de huidige Abstederdijk) en de Biltstraat is zij ontstaan als een middeleeuwse weg van en naar de stad, vooral voor handelaren en hoveniers. Mogelijk is de straat in de 14e eeuw ontstaan.

Aan de Gansstraat lag tot 2018 het Pieter Baan Centrum, een penitentiaire inrichting, dienend als een Huis van Bewaring en TBS-kliniek. Tegenover het voormalige Pieter Baan Centrum ligt de begraafplaats Soestbergen. Utrechters noemen dit deel van de Gansstraat wel gekscherend "Het luie end" met als toevoeging: "Aan de ene kant legge (liggen) ze, aan de andere kant zitten ze!"

Tussen deze straat en de Kromme Rijn bevond zich de Utrechtsche Asphaltfabriek. Ook ligt het Martinushofje aan de Gansstraat, een rijksmonument dat bestaat uit 24 hofjeswoningen.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

052. Museum de Lakenhal

GLAS-IN-LOOD RAAM UIT HET ALGEMEEN HANDELSBLAD-GEBOUW TE AMSTERDAM, TUSSEN 1927-1928

HARM KAMERLINGH ONNES

Harm Kamerlingh Onnes was de zoon van schilder-ontwerper Menso Kamerlingh Onnes. Hij begon als schilder en zou dat zijn leven lang blijven. Maar na de Tweede Wereldoorlog ontwikkelde hij zich ook tot baanbrekend keramist, onder meer met humoristisch gedecoreerde vazen die verwezen naar mens- en dierfiguren. Harm werkte in de sporen van de avant-garde en verwerkte die invloeden op eigen wijze. Hij ging nooit helemaal abstract werken. Ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van het Algemeen Handelsblad ontwierp Harm Kamerlingh Onnes omstreeks 1927 een reeks glas-in-lood ramen voor het hoofdkantoor aan de Nieuwezijds Voorburgwal in Amsterdam. De voorstellingen in de ramen laten zien hoe dagelijks de krant gemaakt wordt en van de persen rolt. De bovenste rij ruiten geeft de financiële zijde van het bedrijf weer. De tweede rij van boven is gewijd aan de typografische afdelingen en de derde rij toont de redactie. De onderste rij laat het drukken van de krant zien. Duidelijk is te zien hoe de kunstenaar beïnvloed werd door de geometrische constructies van De Stijl. Toen het Handelsblad in 1970 fuseerde met de Nieuwe Rotterdamse Courant, werd het glas-in-loodraam uit het pand gesloopt. Een boer kocht de ramen op omdat hij het lood wilde gebruiken. De twintig panelen werden in 2004 teruggevonden in een boerenstal bij Amsterdam. De boer was nooit begonnen aan het scheiden van het glas en lood, waardoor de ramen met relatief geringe schade werden teruggevonden.

Na restauratie konden ze worden overgebracht naar Museum De Lakenhal in Leiden.

Bron: Wikipedia

Gemengde techniek naar een foto

Locatie: Oude Singel 32, 2312 RA Leiden

053. Wein, Weib und Gesang

Van vakanties met Ella meegenomen flessen. Uit Frankrijk in 2017 de grote flessen, waarin rosé zat. Rechtsvoor uit Athene in 2015 een flesje, waarin Ouzo Plomari zat. Linksvoor uit Istanbul in 2010 een flesje, waarin Taşdelen water zat.

De achtergrond is een rood hoeslaken. De foto is van rechts belicht met een led-straler.

Tekening naar een foto

Locatie: Lofoten 101, 3524 EP Utrecht

054. De Bijenkorf

De Bijenkorf is een luxe warenhuisketen met een zevental vestigingen in Nederland. Het bedrijf werd opgericht in 1870 en groeide uit van een kleine fourniturenwinkel in Amsterdam tot een landelijke warenhuisketen. De Bijenkorf verkoopt met name kleding, modeaccessoires, cosmetica en parfum; in de grotere warenhuizen ook meubels en woonaccessoires, sport- en reisartikelen, kookartikelen en boeken. Ook hebben de warenhuizen een gebakafdeling en een of meerdere horecagelegenheden. Het bedrijf is sinds 2011 onderdeel van de Britse Selfridges Group.

In de jaren 1970 bestonden er vergevorderde plannen om in Utrecht een Bijenkorf te bouwen. Omdat er twijfel was over de haalbaarheid van een Utrechts filiaal, werd in 1977 een bescheiden Bijenkorf Wonen geopend met alleen woonaccessoires. Aangezien deze winkel goed liep, werd tien jaar later besloten het filiaal alsnog om te zetten in een volwaardige Bijenkorf, als onderdeel van het nieuwe winkelcentrum La Vie aan de Lange Viestraat. In 1999 werd het warenhuis uitgebreid en gemoderniseerd. Het telde daarna (inclusief de kelder en de begane grond) drie volledige verdiepingen en bood het volledige assortiment van de keten. In 2015-17 werd de winkel opnieuw fors uitgebreid van 9000 m² naar 15000 m², onder meer door de bouw van een extra etage, waardoor de Utrechtse Bijenkorf thans tot de grotere behoort. De winkel is tevens heringericht volgens de store in store en premium experience concepten, met onder andere diverse designershops.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: St Jacobsstraat 1A, 3511 BR Utrecht

055. Wijk C

Wijk C beslaat het noordwestelijke deel van het stadscentrum. Het wordt begrensd door de Weerdsingel WZ in het noorden, de Oudegracht in het oosten, de Lange Viestraat en Vredenburg in het zuiden en de Catharijnesingel (voorheen Catharijnebaan) in het westen.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]
Oude activiteiten in Wijk C dateren uit de middeleeuwen. Rond het jaar 1000 bevond zich hier enkele tientallen jaren een groot havencomplex ten noorden van de handelswijk Stathe. In en rond Wijk C zijn diverse archeologische vondsten gedaan van middeleeuwse vaartuigen. Na het verkrijgen van stadsrechten in 1122 kwam het gebied van het huidige Wijk C al spoedig binnen de omwalde/ommuurde stad Utrecht te liggen.

Tussen 1573 en 1795 vormde deze buurt een wijk die Handvoetboog heette. In die tijd waren wijken vernoemd naar schuttersvendels en iedere wijk binnen de stadswal/stadsmuur kende daarin een eigen stedelijke schutterij die uit burgers bestond.

Na de annexatie door het Franse Keizerrijk in 1811 werden de wijken met een letter aangeduid vanwege de problematische uitspraak van de oude wijknamen voor de Franse bezetter. Wijken in de huidige historische binnenstad kregen een letter die liep van A tot en met H. De buitenwijken kregen er een die liep van I tot en met M (J werd niet gebruikt). Als enige van deze voormalige wijken is Wijk C nog altijd bekend onder deze naam.

Vanaf de 19e eeuw ging het karakter van de wijk ingrijpend veranderen, niet in de laatste plaats door het inperken van de vele krotwoningen met meerdere grote uitbraken van cholera. De Zusters Augustinessen van Sint-Monica begonnen in 1934 hun kloosterleven in de Waterstraat in Wijk C. Hier stichtten zij in 1939 Meisjesstad, een voorziening voor dakloze meisjes en tienermoeders. Tegen de Crisisjaren startte in deze buurt de eerste golf van grootschalige sloop van woningen, vanaf omstreeks 1970 was er weer sprake van sloop. Een deel van de woonbuurt is door sloop omgezet naar onder meer kantoren met midden door de buurt een aanleg van de Sint Jacobsstraat.

Bron: Wikipedia

Gemengde techniek naar een foto

Locatie: Wijk C, Utrecht

056. Pieterskerk

De Pieterskerk is een van de oudste kerken van de Nederlandse stad Utrecht. In 1039 werd begonnen met de bouw ervan en op 1 mei 1048 werd de Pieterskerk door bisschop Bernold ingewijd, hoewel de – niet meer bestaande – westtorens waarschijnlijk pas een eeuw later gereed kwamen.
In de Crypte van de Pieterskerk is een columbarium ingericht. Daar kan een urn of een asbus worden geplaatst voor een periode van 20 jaar. Elk jaar vindt op de eerste zondag in november om 16.00 uur een bijeenkomst plaats voor de nabestaanden en andere belangstellenden. Deze bijeenkomst vindt plaats in de kerkzaal en daarna kan er in de crypte een kaarsje worden aangestoken.

Bron: Wikipedia

6e tekening naar een foto uit de Pieter Saenredam hommage-reeks

Locatie: Pieterskerkhof 5, 3512 JR, Utrecht

057. Huize Molenaar

Op 1 juni 1892 vestigt Jacob Molenaar zich in Utrecht aan de Hamburgerstraat en begint Huize Molenaar. In 1900 krijgt hij de kans het statige herenhuis aan de Korte Nieuwstraat 6 te kopen. Het fraaie, gedeeltelijk 18e-eeuwse interieur vormt een ideale plaats voor diners, ontvangsten en recepties en hij besluit zijn kokerij te verplaatsen.

Door de jaren heen bouwt Jacob Molenaar een warme relatie op met de bestuurders van de stad Utrecht en zijn universiteit. Zo is er nog een menukaart bewaard gebleven van de afscheidsmaaltijd van burgemeester Fockema Andreae in 1933. Ter ere van diezelfde burgemeester wordt in 1939 een tentoonstelling in het huis georganiseerd, genaamd “Menu’s en andere smakelijke herinneringen aan de Burgermeesterlijke loopbaan van Dr. J.P. Fockema Andreae”.

Bron: heirloom.nl

Tekening naar een foto

Locatie: Korte Nieuwstraat 6, 3512 NM Utrecht

058. KLM business class

Toen ik bij de Optiebeurs werkte, reisde ik regelmatig met KLM in de business class. Je kreeg dan een klein flesje jenever in de vorm van een Delftblauw huisje. 5 bracketing foto's op mijn bureau genomen en met Adobe Photoshop samengevoegd tot een HDR foto. Met Adobe Illustrator een blauwe lucht en vector illustraties van wolken en een vliegtuig toegevoegd.

Gemengde techniek naar een foto

Locatie: Lofoten 101, 3524 EP UTRECHT

059. Energiecentrale Gelderland

De Elektriciteitscentrale Gelderland was een kolen-/biomassa-gestookte elektriciteitscentrale in de Nederlandse stad Nijmegen. De centrale is eigendom van de Franse multinational Engie, voor 2012 Electrabel. Het productievermogen bedroeg 585 MW. Het bedrijf staat sinds 1936 aan de monding van het Maas-Waalkanaal; de centrale in de huidige vorm is geopend in 1982. In de nacht van zondag 20 op maandag 21 december 2015 is de Elektriciteitscentrale Gelderland buiten bedrijf gesteld.

Bron: Wikipedia

Gemengde Techniek naar een foto

Locatie: Nijmegen

060. LVVS Augustinus

De Leidse Vereniging Voor Studenten Augustinus is een Leidse studentenvereniging gevestigd in een monumentaal pand, de sociëteit "Eigen Huis", aan het Rapenburg. Deze Nederlandse vereniging is vernoemd naar de bisschop Augustinus van Hippo (Algerije, 4e/5e eeuw na Chr.).

De vereniging had in augustus 2013 bijna 1800 leden. Hiermee is zij de grootste studentenvereniging van Leiden. Aan het eind van de Leidse introductieweek van 2019 had de vereniging 408 nieuwe inschrijvingen.[1]

'Augustinus' is tevens de op een na oudste studentenvereniging van Leiden. De vereniging kent een verplichte introductietijd, die echter niet het karakter van een ontgroening heeft. Deze bestaat uit een kamp, de KMT, en een werkweek gevolgd door een aantal dagen dat de toekomstige leden op de vereniging doorbrengen over een periode van ongeveer een maand, de CVP-periode. Augustinus kent cordialen (jaarclubs), gezelschappen (disputen) en verbanden (verticalen). Naast deze structuren bestaan verschillende commissies met ieder hun eigen taak. Daarnaast bestaat een aantal subverenigingen. Verder kent de vereniging een aantal verenigingshuizen, waaronder Papengracht 17.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto op Wikipedia

Locatie: Rapenburg 24, 2311 EW Leiden

061. Hotel New York

Het Hotel New York op de Wilhelminapier in Rotterdam is een hotel, gevestigd in het voormalige directiegebouw van de Holland-Amerika Lijn (H.A.L.). Het hotel werd geopend in 1993.

Ten tijde van de opening was het de eerste nieuwe onderneming die zich, gedurfd, vestigde op de Kop van Zuid, de centrumuitbreiding op de zuidoever van de Maas. Pas toen de Erasmusbrug in 1996 geopend werd, kreeg het hotel een korte verbinding met de binnenstad. Wel is het hotel sinds de opening een station voor een reguliere watertaxi. Sinds 1997 is er ook een metrostation in de buurt, station Wilhelminaplein.

Bron: Wikipedia

Tekening van een foto

Locatie: Koninginnenhoofd 1, 3072 AD Rotterdam

062. De oude Lekbrug bij Vianen

De oude Lekbrug bij Vianen is een voormalige boogbrug over de Lek bij Vianen bij Rijnkilometer 951,700. Deze werd op 26 mei 1936 geopend en was tot 2003 onderdeel van de Rijksweg A2. Sinds de opening van de naastliggende tweede Jan Blankenbrug in 2004 is de boogbrug afgesloten voor al het verkeer.

Op zondagavond 21 november 2021 verwijderde Rijkswaterstaat de 5000 ton wegende en 30 meter hoge stalen boogbrug. Via een ponton werd de brug afgevoerd. Nu wordt de constructie in 17 dagen ontmanteld.

Bron: Wikipedia en Autovisie

Tekening van een foto

063. Le Canard

Een verrassend glas wijn, mooie gerechten en een gastvrij onthaal in een warme ambiance. Le Canard – Bar Bistrot à Vins in de Gansstraat is een stukje Parijs in Utrecht.

Le Canard is niet alleen een wijnbar en -bistro, maar ook een winkel op internet. De wijnen die u bij ons drinkt, kunt u via de webwinkel bestellen om thuis te laten bezorgen. Of kom gewoon even bij ons langs. Wij organiseren ook wijnproeverijen.

Linda Spruijt, nicht van mijn zwager, is gastvrouw en Rob Midavaine kok.

Bron: bistrolecanard.nl

Tekening naar een foto

Locatie: Gansstraat 24, 3582 EH Utrecht

064. Voormalig politiebureau Wittevrouwen

Wittevrouwenstraat 44 is een rijksmonument in de stad Utrecht en bekend als voormalig politiebureau Wittevrouwen. Het pand heeft twee bouwlagen met zadeldak evenwijdig aan de Wittevrouwenstraat,[1] bekroond met een torentje met klok.

Na de sloop van de Wittevrouwenpoort werd in 1858 naar een ontwerp in neoclassicistische stijl van de stadsarchitect C.A. Boll van Buuren het commiezenhuis gebouwd. In het klokhuis werd de Odulfusklok geplaatst, die eerder in de Salvatorkerk en de Wittevrouwenpoort hing.[2] Het pand diende als wachthuis en kantoor der stedelijke belastingen maar verloor die functie reeds in 1865. In 1860 is het politiebureau er bij ingetrokken.

Aanvankelijk woonde boven het accijnshuis de portier. Tot 1870 was het bovenhuis verhuurd aan diverse families. De bovenwoning werd in 1870 verhuurd aan Mr A.G.J. Baron van Taets van Amerongen, onder andere buitengewoon kamerheer des Konings, daarvoor het gezin van A.G.J. Taets van Amerongen (*1806 A’dam), majoor commandant der schutterij. Tussen 1912 en 1928 heeft professor mr. J.C. Naber (hoogleraar in het Romeinse recht en zijn geschiedenis (Haarlem 1858-Utrecht 1950) er met zijn gezin gewoond. Daarna deden pensionhouders hun intrede. In 1962 zat korte tijd naaimachinehandel A.K. Richel boven het politiebureau.

Het bureau van politie breidde na 1965 uit naar het achterliggende gebouw van de voormalige Willem I kazerne, tot die tijd was Wittevrouwenkade 1 in gebruik bij het kadaster. Nadat de politiepost eind jaren 1980 sloot, werd het in gebruik genomen door een advocatenkantoor.[3]. De gemeente Utrecht was tot enkele jaren geleden eigenaar van het pand en diende dagelijks het uurwerk op te winden. Het pand is nu in handen van de familie Ran, en zowel het uurwerk als het luiden van klok Odulphus zijn nu elektrisch bediend.

Het pand bevindt zich op de kruising Wittevrouwenkade, Biltstraat, Lucasbolwerk en Wittevrouwenstraat nabij gevangenis Wolvenplein en Wittevrouwensingel.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Wittevrouwenstraat 44, 3512 CV Utrecht

065. Villa Johanna

Villa Johanna is een rijksmonumentaal woonhuis in de Nederlandse gemeente Nieuwegein.

De villa is omstreeks 1930 gebouwd in Jutphaas naar ontwerp van de architect Willem Maas. Volgens de opdracht- en naamgeefster, Johanna van Bentum, was ook Gerrit Rietveld betrokken bij het ontwerp. Het huis bevat onder meer vensters met glas in lood waarvan het ontwerp aan Piet Mondriaan wordt toegeschreven. Zowel de betrokkenheid van Gerrit Rietveld als van Piet Mondriaan is wel onderzocht maar nooit volledig vast komen te staan. Duidelijk is wel dat de glas in lood vensters de kenmerken hebben van De Stijl.

Medio jaren tachtig van de 20e eeuw is Villa Johanna grondig gerestaureerd waarbij het funderingsplan gewijzigd is en het huis gedeeltelijk onderheid is. Begin 21e eeuw heeft verdere renovatie plaatsgevonden om het als woonhuis beter aan hedendaagse eisen van modern comfort te laten voldoen.

In 2002 is de villa erkend als rijksmonument o.a. vanwege de architectuurhistorische waarde maar ook vanwege het karakteristieke gebruik van witgepleisterde gevels en stalen kozijnen.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Utrechtseweg 9, 3438 AL Nieuwegein

066. Statenjacht 'De Utrecht'

Het Statenjacht 'De Utrecht' of het Utrechts Statenjacht is een historische reconstructie van een statenjacht zoals dat oorspronkelijk zou zijn gebouwd in 1746. Het schip is tussen 1998 en 2003 in vijfenhalf jaar tijd door scheepsbouwers en beeldsnijders in het kader van een scholings- en werkgelegenheidsproject in de stad Utrecht gebouwd, waarbij zo veel mogelijk gebruik is gemaakt van de oorspronkelijke materialen en bouwmethoden. Voor de bouw is ongeveer 300 m3 eikenhout gebruikt, afkomstig uit bossen in Denemarken die 200 jaar geleden met Hollandse eikels zijn aangeplant. Het schip ligt van april tot november in Volendam, 's winters in de Veilinghaven aan de Van Zijstweg in Utrecht.
Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Veilinghaven, Van Zijstweg, Utrecht

067. Viaduct Nieuwe Houtenseweg

Viaduct Nieuwe Houtenseweg is een viaduct gelegen over de rijksweg A27 tussen knooppunt Rijnsweerd en knooppunt Lunetten te Utrecht. De 141 meter lange verkeersbrug vormt een verbinding met de bestaande Nieuwe Houtenseweg waarvan de ene kant begint bij de Oude Mereveldseweg en eindigt bij de Furkabaan in de wijk Lunetten. Het dek is uit zeven delen opgebouwd en is eerder al op de bouwlocatie aan de staalconstructie gekoppeld. De afgemonteerde constructie is vervolgens in zijn geheel over de snelweg A27 geplaatst.

De enorme gewichtsbesparing was richtinggevend in de keuze voor een dek van composiet, in hybride met de staalconstructie. Ook de veel hogere levensduur en het onderhoudsvrije karakter van het dek speelden mee. Het viaduct werd gebouwd in opdracht van ProRail, Heijmans was hoofdaannemer.

Bron: Wikipedia en fibercore-europe.com

Tekening naar een foto

Locatie: Nieuwe Houtenseweg, Utrecht

068. Stilleven "Ruth"

Stilleven met schilderij van Tilly Moes, koperen vaas, schilderij van G. Brackman en een postzegeldoosje op een ladenkast.


Locatie: Lofoten 101, 3524 EP Utrecht

069. Jongeriuskantoor

Het voormalig Jongerius Hoofdkantoor was de werkplek van Jan Jongerius, samen met zo’n 90 andere kantoor medewerkers. Destijds waren de ruimtes van het ‘Jan Jongerius Hoofdkantoor’ verdeeld in verschillende afdelingen zoals een afdeling voor de boekhouding, er stond een tekentafel, een directiekantoor en een showroom! Nu kunnen er tot 150 personen in theateropstelling en 300 personen verdeeld over alle zalen.

Bron: villajongerius.nl

Locatie: Kanaalweg 64, 3527 KX Utrecht

Tekening naar een foto van villajongerius.nl

070. Louis Hardloper Complex

Het Louis Hartlooper Complex (LHC) is een filmtheater, cultuurcentrum én horecagelegenheid in de stad Utrecht in Nederland.

Filmmaker en bioscoopeigenaar Jos Stelling nam het initiatief tot dit filmtheater dat hij vernoemde naar acteur en filmexplicateur Louis Hartlooper, een bekend en kleurrijk persoon uit de Utrechtse filmgeschiedenis (filmexplicateur in Bioscoopsalon Vreeburg en de Rembrandtbioscoop). Het LHC heeft vergader- en tentoonstellingruimte, een restaurant, café, salon, terras en vijf filmzalen voor onder andere arthouse, wereldcinema en klassiekers. Het LHC bevindt zich in de binnenstad van Utrecht.

LHC is gevestigd in een voormalig politiebureau. Het complex is een rijksmonument in de stijl van de Amsterdamse School, ontworpen door de Utrechtse stadsarchitect Johannes Izak Planjer. Planjer ontwierp het gebouw tegelijk met de naastgelegen brug met kademuur en tramhalte.[1] In 1995 is in het poortgedeelte een driedimensionale gevelsteen geplaatst van Stef Stokhof de Jong getiteld D' Oude Tollesteegh-poort (zie Tekening 040).

In 2001 gaf de gemeente Utrecht toelating om het oude politiegebouw te transformeren tot een groot filmtheater. Jos Stelling had al enige ervaring gezien zijn in 1978 geopende filmtheater Springhaver. Voor het realiseren van filmzalen was een grondige verbouwing noodzakelijk. Zo moesten er twee bioscoopzalen ingepast worden, terwijl aan de structuur van het pand niets veranderd mocht worden vanwege de monumentenstatus. Voor de verbouwing van het pand is geen beroep gedaan op subsidies. Het pand werd gekocht en de verbouwing begon al twee jaar later. De zalen zijn op de binnenplaats gebouwd, deels onder de grond, omdat men gebonden was aan een maximumhoogte. Op 22 juli 2004 werd het eerste publiek verwelkomd. De officiële opening was op 5 september 2004 door Louis Hartlooper jr., de zoon van acteur en explicateur Louis Hartlooper.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Locatie: Tolsteegbrug 1, 3511 ZN Utrecht

071. Oosterspoorbaan

Over de Oosterspoorbaan

New York heeft de High Line, Utrecht Oost heeft de Oosterspoorbaan. Wat ooit een drukke goederenspoorlijn was dwars door onze wijk, is sinds 2017 dankzij inspanningen van bewoners in Abstede een langgerekt park met fiets- en wandelpad. Onlangs is ook het zuidelijke gedeelte van de Oosterspoorbaan officieel geopend voor wandelaars. Je kunt nu een mooi wandelrondje maken: loop vanaf de Abstederdijk over de Oosterspoorbaan richting de Koningsweg, steek bij het (gesloten) Pieter Baancentrum over en vervolg je de route via het zuidelijke deel van de Oosterspoorbaan en het wandelpad over de monumentale begraafplaats Kovelswade. Sinds kort kun je aan het eind langs het spoor onder de Waterlinieweg door, om via de landweggetjes Rijndijk en Galgenwaardsepad naar de Krommerijn te lopen. Via het oude jaagpad langs het water wandel je vervolgens naar de Oosterspoorbaan. Een rondje van vier kilometer dwars door het oude hoveniersgebied van Utrecht en de schootsvelden van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Bovendien loop je door prachtige natuur!

Bron: Oostersoorbaan.nl

Tekening naar een foto

Locatie: Op de grens van Gansstraat & Koningsweg, Utrecht

072. Mobach Keramiek

Mobach Keramiek is een aardewerkfabriek in de Nederlandse stad Utrecht die eind 19e eeuw werd opgericht. Het is vooral bekend van de kunstzinnige hoogstaande keramieken die het sindsdien maakt.

Het bedrijf werd in 1895 in Utrecht als de Utrechtsche Pottenfabriek opgericht door de uit een Friese pottenbakkersfamilie stammende Klaas Jaan Mobach. Diverse generaties hebben het vervolgens voortgezet. Het proces van de vervaardiging van keramiek is in de loop der geschiedenis vrijwel gelijk gebleven. Hierbij wordt het aardewerk in kleine serie of als unica gedraaid of handmatig opgebouwd uit kleirollen of -platen, waarna het geglazuurd wordt. Met name de manshoge plantbakken en -vazen zijn bekende keramiekprodukten van Mobach. Piet Klaarhamer en Gerrit Rietveld ontwierpen een aantal vazen.

Het uit 1913 daterende fabrieksgebouw aan de Kanaalweg langs het Merwedekanaal, tezamen met drie bijbehorende arbeiderswoningen, hebben de status van rijksmonument. Een deel van de collectie is op die locatie ondergebracht in een museum dat eenmaal per jaar open is.

Aan de Oudegracht 198 voerde de familie Mobach sinds 1910 tevens een winkel waar ze hun keramieken verkochten. De winkel werd in 1970 overgenomen door een andere eigenaar en in 1975 verhuisd naar de Choorstraat. Onder de noemer Mobach was het een speciaalzaak in vormgevingsartikelen die daar tot 2014 bestond.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Kanaalweg 24, 3526 KM Utrecht

073. Winkel van Sinkel

De Winkel van Sinkel in Utrecht is van oorsprong een Nederlandse winkel, gebouwd tussen 1837 en 1839 en gevestigd op Oudegracht 158. Het bedrijf Winkel van Sinkel begon als een stoffenzaak in Amsterdam, waaruit na uitbreiding het eerste warenhuis ontstond. Het latere winkelgebouw in de stad Utrecht zou echter de naam echt vestigen. Deze winkel was namelijk nog een stuk uitgebreider en breder in assortiment dan de oorspronkelijke winkel in Amsterdam. Winkel van Sinkel is een algemene term geworden voor winkels waar van alles te koop is.

AMSTERDAM

In de eerste helft van de negentiende eeuw waren er opvallend veel Duitse stoffenhandelaren die hun heil in Nederland zochten. Handelslieden als Clemens en August Brenninkmeyer (C&A), Cloppenburg (P&C) en Kreymborg kwamen vanuit Oldenburg of Westfalen naar Nederland, waar zij als eenvoudige marskramers begonnen en later gerenommeerde bedrijven vestigden.

Op 22 april 1822 begon Anton Sinkel, die in 1785 geboren werd in het Duitse Cloppenburg, een manufacturenwinkel op de Nieuwendijk 174-176. Al spoedig daarna kocht hij de tegenoverliggende panden Nieuwendijk 175-177. Op nummer 174 vestigde hij een grote stoffenzaak, op 176 een herenatelier, op 175 een afdeling woninginrichting voor particulieren en op 177 een herenpaskamer en een lakenwinkel. Sinkel breidde weldra zijn zaak uit door de aankoop van het pand Damrak 63 te Amsterdam, waarin hij een woninginrichting voor bedrijven en grote herenhuizen opende, en een pand in de Kalverstraat in Amsterdam. In 1826 opende hij een filiaal aan de Nieuwestad in Leeuwarden, daarna op de Grotemarkt te Rotterdam en al spoedig volgde de winkel op de Botermarkt in Leiden. Het filiaal in Leeuwarden werd in 1891 gesloten.

UTRECHT

Op 1 mei 1824 kocht Sinkel te Utrecht het huis genaamd het houten been, ook bekend onder de naam Blijdenstein, aan de Oudegracht. Hij verbouwde het pand tot winkelhuis en gaf het in beheer aan Albertus Maseland.

Op 15 maart 1834 kocht hij de panden van het voormalige Sint-Barbara- en Sint-Laurensgasthuis en de twee huizen die tussen dit gebouw en zijn winkel in stonden (en enkele kelders) aan de Oudegracht. Het gasthuisgebouw strekte zich uit van de Oudegracht tot aan de Neude. Ook op de Neude had hij al 2 huizen gekocht. Hij was van plan na het slopen van dit pand en aangrenzende panden, hier een groot warenhuis te laten bouwen. Toen de bouw op zich liet wachten, klaagde men over het gat op de Oudegracht. De gemeenteraad maande Sinkel tot spoed of anders het terrein zowel aan de grachtzijde als aan de Neude met een muur af te zetten. De Oudegracht in Utrecht ging open op 6 mei 1839.

Ontwerper van het nieuwe pand aan de Oudegracht en van het koetshuis aan de Vinkenburgstraat was de Rotterdamse stadsarchitect Pieter Adams. Ten behoeve van het gebouw van de Winkel van Sinkel in Utrecht had Sinkel vermoedelijk in Engeland het idee opgedaan om de voorgevel te sieren met zuilen in de vorm van kariatiden (vrouwenbeelden). Deze vier zware, gietijzeren beelden waren in Engeland gegoten en werden spottend de Britsche hoeren genoemd. Toen de bouw eindelijk begon, trok deze voorgevel daarom sterk de aandacht. Bij de aanvoer van de beelden, hetgeen per schuit gebeurde, ging overigens iets mis. Tijdens het ophijsen van een der beelden op 9 september 1837 brak het bovenste gedeelte van de stadskraan aan de werf af en viel met beeld en al in het water. De stadskraan was hierdoor zo beschadigd dat besloten werd hem af te breken. Tot op de dag van vandaag is op de werf voor de Winkel van Sinkel nog aangegeven waar deze kraan heeft gestaan. Van deze gebeurtenis is toen zoals gebruikelijk in die tijd een spotvers gemaakt om het verhaal door te kunnen vertellen:

Had reeds het Instrument
Van ouds genaamd de kraan
Ten dienste dezer stad
Twee eeuwen lang bestaan
Maar moest, schoon sterk genoeg
Om half Schiedam te ligten
Voor een gegoten beeld
In deze dagen zwichten
O, kinderen van de kraan
Wat werk hebt gij begonnen
Zie nu, een Britsche hoer
Heeft kraantje overwonnen

Hoe het beeld uiteindelijk weer uit het water is gekomen vertelt het verhaal niet. Behalve de vier kariatiden zijn op de gevel trouwens nog vier gietijzeren figuren geplaatst als symbolen voor de koophandel, de voorzichtigheid, de zeevaart en de hoop.

Op 6 mei 1839 werd de Winkel van Sinkel geopend. Hoewel het in de eerste plaats een manufacturenzaak was zonder zelfbediening, wordt de winkel wel gezien als het eerste warenhuis van Nederland en er was dan ook van alles te koop. Sinkel heeft als reclame-uiting toen het welbekende versje bedacht:

In de Winkel van Sinkel
Is alles te koop.
Daar kan men krijgen:
Mandjes met vijgen,
Doosjes pommade,
Flesjes orgeade,
Hoeden en petten
En damescorsetten
Drop om te snoepen
En pillen om te poepen

Na het overlijden van Sinkel in Amsterdam op 22 januari 1848 nam een medewerker, Anton Povel, de zaak over. De firma Sinkel hield in 1912 op te bestaan, nadat het pand in 1898 was opgekocht door Vlaer en Kol. Deze laatste firma ging in 1977 op in de Amrobank.

Tegenwoordig staat het pand bekend als "Cultureel Culinair Warenhuis". Naast een functie als grand café-restaurant kan er in de weekenden gedanst worden tijdens de clubavonden en is er elke tweede zondag van de maand een tangomatinee en de overige zondagen een salsafeest. Ook vinden er regelmatig culturele activiteiten plaats, bijvoorbeeld tijdens de Culturele Zondagen.

Het pand van Sinkel op Nieuwendijk 174-176 in Amsterdam is tegenwoordig heel toepasselijk in gebruik als vestiging van de HEMA. Op diverse plaatsen in Nederland kan men de benaming Winkel van Sinkel nog tegenkomen. In Hoogkarspel bijvoorbeeld is het de naam van een doe-het-zelfzaak.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto van Ron van der Rijst

Oudegracht 158, 3511 AZ Utrecht

074. Catch Utrecht

Op de Domstraat is een grote kunstgalerie en winkel van 1200 m2, waar behalve 1000 originele kunstwerken ook zo'n 25.000 posters en 6000 verschillende wens- en postkaarten worden verkocht. In onze collectie posters vindt u, naast hedendaagse posters, ook originele (vintage) filmposters en vintage zwart-wit en cult posters.

Of u nu op zoek bent naar een originele Corneille, een grappige verjaardagskaart, een klassieke filmposter of een oude gravure van het Domplein: bij Catch kunt u het vinden. Catch is een wereld van beelden. Zowel modern als nostalgisch. Altijd is er wat nieuws te zien. Kaarten, zeefdrukken, giclées, posters, schilderijen, oude gravures en staatsieportretten.

Door Roel van de Brink van Catch ben ik mij gaan ontwikkelen tot Domstad Rudie. Ik ben hem grote dank verschuldigd, wat aanleiding was voor deze tekening.

Bron: Catch-online.nl

Tekening naar een foto

Domstraat 11, 3512 JA Utrecht

075. Villa Jongerius

Villa Jongerius, destijds ook wel Bastiaans Hof geheten, is een villa met tuin in de Nederlandse stad Utrecht. Het bijbehorende achtergelegen kantoorgebouw wordt wel aangeduid als Jongeriuskantoor.

Het woonhuis is rond 1938 gebouwd voor de Utrechtse zakenman Jan Jongerius[1] op een terrein waar reeds zijn fabriek Carrosserie- en constructiewerkplaatsen Jan Jongerius N.V. stond met een kantoorgebouw.

Villa Jongerius is door Jongerius zelf ontworpen in een eigenzinnige mix van nieuwe zakelijkheid en art deco-elementen.[2] De villa in gewapend beton is voorzien van een kelder met daarboven nog twee bouwlagen. Het heeft aan weerszijden een ruim balkon en daarboven een dak met overstek. Het is symmetrisch opgezet met een binnenoppervlakte van circa 15 bij 15 meter. Binnenin werd het voorzien van een centraal trappenhuis met glas-in-lood onder een daklicht uit het atelier van de Utrechtse glazenier Willem Mengelberg. Andere binnenruimtes waren onder meer een salon, huiskapel en slaapkamers voor de 10 kinderen. De symmetrie is buiten voortgezet waarbij een omringende tuin met vijver werd aangebracht. Daarin bevond zich onder andere langs de centrale as achter het huis een pergola naar het kantoorgebouw. In het kantoorgebouw is de symmetrie voortgezet.

Nadat de firma van Jongerius in 1955 failliet ging, is het Jongeriuscomplex tot het eind van de 20e eeuw gebruikt door het Ministerie van Defensie. Rond 2000 was de villa mede door ernstige bouwfouten tijdens de ontwerp-/bouwfase een bouwval. Het huis werd vervolgens gekraakt en het kreeg de naam Autonome Republiek Kanaalweg Het Staatsgeheim/Villa Staatsgeheim. Dankzij de krakers is het voor sloop behoed.[3]. Hierna werden de villa en het kantoor nog enige tijd gebruikt als filmlocatie voor televisieseries als Hartslag.

De villa werd begin 21e eeuw een rijksmonument evenals de villatuin en het kantoorgebouw.

In 2008 deed de Villa Jongerius mee aan het AVRO-programma de Restauratie, een strijd om een miljoen euro, te gebruiken voor de restauratie van cultuurhistorisch belangrijke gebouwen. De Villa won niet, maar de Stichting Vrienden van het Jongeriuscomplex wist elders voldoende subsidie te verwerven voor een restauratie. In 2010 startte deze grootschalige restauratie, die december 2012 werd afgerond. De villa is vanaf die tijd in gebruik als evenementenlocatie.

De inmiddels gerestaureerde villa wordt sinds 2013 verhuurd voor vergaderingen, trainingen, workshops, bijeenkomsten, ontvangsten, recepties, evenementen en diners met een capaciteit van 5 tot 150 personen.

Bron: Wikipedia

Tekening naar een foto

Kanaalweg 64, 3527 KX Utrecht

Contact

Domstad-Rudie | Lofoten 101 | 3524 EP Utrecht | +31 (0)6 51 09 68 97| info@domstad-rudie.nl

"Galerie Rudie"

Domstad Slaapspecialist | Mariaplaats 3 | 3511 LH Utrecht | +31 (0)30 231 02 48 | info@domstadslaapspecialist.nl | www.domstadslaapspecialist.nl

Uitgever

Catch Utrecht | Domstraat 5-13 | 3512 JA Utrecht | +31 (0)30 231 12 77 | info@catch-utrecht.nl | www.catch-utrecht.nl

Back to Top